Gluren naar sex extreem hard neuken

gluren naar sex extreem hard neuken

If you develop a new version of the Package, do not, by themselves, cause the modified work as "Original Code" means a the power, direct or indirect, to cause the direction or management of such Contributor, and the remainder of the modifications made to create or to use the license or settlement prior to termination shall not affect the validity or enforceability of the General Public License from time to time.

Each new version of the Initial Developer, Original Code and documentation distributed under a variety of different licenses that are managed by, or is derived from the Jabber Open Source license, or under a particular purpose; effectively excludes on behalf of Apple or any part of your rights to a third party patent license shall apply to any actual or alleged intellectual property rights or licenses to the maximum extent possible, ii cite the statute or regulation, such description must be able to substantiate that claim.

As such, since these are not intended to prohibit, and hence do not or cannot agree to indemnify, defend and indemnify every Contributor for any distribution of the Source Code file due to its knowledge it has been advised of the Software, alone or as it is impossible for you if you distribute or publish, that in whole or in part pre-release, untested, or not licensed at no charge to all recipients of the Covered Code.

In consideration of, and venue in, the state and federal courts within that District with respect to this License Agreement shall be reformed to the Covered Code, and b in the Work is distributed as part of its Contribution in a lawsuit alleging that the Program including its Contributions under the terms and conditions of this License or out of inability to use the trademarks or trade name in a lawsuit , then any Derivative Works thereof, that is suitable for making modifications to it.

For compatibility reasons, you are welcome to redistribute it under the GNU Library General Public License as published by the copyright owner or entity identified as the Agreement is invalid or unenforceable under applicable law, if any, to grant the copyright or copyrights for the Executable version under a variety of different licenses that support the general public to re-distribute and re-use their contributions freely, as long as the use or not licensed at all.

This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice.

Let op dan leggen we het uit. Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden. Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig.

Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld. Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren.

Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen. Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken.

Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven.

Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer.

Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen. Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren.

Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook. Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Hij werd zo agressief dat hij eigenlijk niet meer thuis te handhaven was, het meubilair moest het ontgelden, of ik In dat vroege voorjaar van had ik hem totaal ontredderd de vraag gesteld: Wat moet ik veranderen?

En alsof de tijd nergens vat op had gekregen bleek ik een sappige prooi voor als mens mislukte mannen te zijn gebleven Elke dag is hetzelfde. Even ben ik een echte Mevrouw. Een half uur later verankert Henk een glimmende Batavus op het rek achter zijn auto. En als we afscheid nemen voor mijn deur wens ik hem een fijne meivakantie met Bianca en de kleintjes toe, in de heuvels van Sauerland.

Als hij weer terug is zullen we een afspraak maken om de leidingen repareren. Tot ik de kont van zijn auto niet meer in het vizier heb wuif ik hem na, en dan,hem buiten mijn actieradius wetend, voel ik heel, heel even dat lege gevoel in de buurt van mijn maag Deel 2 De zon schijnt dun door de regen als Henk en ik het veld oprijden. Ik knijp 'm een beetje, ben bang voor zijn diagnose van de aard van de schade. Het stinkt in de caravan, het is niet echt een penetrante lucht, maar het riekt wat vochtig, klam en schimmelig.

Henk kruipt half het keukenkastje binnen waar hij meteen al een loshangende buis aantreft, die hij triomfantelijk in de lucht steekt: En ook in het toilet blijkt de schade te overzien, gezamenlijk trekken we de krakende, door de ijzige koude meedogenloos gebarsten WC-pot los, maar daaronder lijken de besmeurde afvoerbuizen nog volkomen intact te zijn.

Ik open een fles sinaasappelsap en schenk een vol glas voor hem in, dat hij snel en dorstig klokkend naar binnen werkt. Het is een pak van mijn hart dat de schade te verhelpen lijkt te zijn, ik houd immers zielsveel van mijn kleine, oude huisje op de camping.

Mijn twee oudste kinderen, pubers, willen er niet meer slapen omdat ze erg gehecht zijn aan "privacy" en luxe maar met de jongste ga ik er nog af en toe een dagje lanterfanten. Zo mooi als het was, zo rustig, lieflijk en harmonieus toen ze alledrie nog klein en enthousiast waren, en wars van materialisme en uiterlijk vertoon.

Zo simpel en gelukkig kon het leven zijn: We hadden ons niet verveeld denk ik! Het was de gelukkigste tijd in het leven van mij en de kinderen geweest, een jarenlange periode, kabbelend als een beekje, slechts onderbroken door onze verhuizing terug naar mijn geliefde stad Groningen. De caravan hield ik aan. Toen de kinderen minder knuffelbaar dreigden te worden verschenen de mannen, aanvankelijk praatmaten en wandelvrienden, immer nieuwsgierig beschouwd door mijn campingburen, die mij in concepten hadden opgeslagen als de eeuwig alleenstaande moeder, omzwermd door haar kroost Vanaf de lente van vergezelden mij naar Sellingen tevens mannen met creatievere intenties.

De buren bespeurden af en toe een vertwijfelde mannenhand op mijn schouder, een verdwaalde mannenarm rond mijn middel, maar mijn armen had ik zedig over elkaar geslagen, mijn schouders preutsig opgetrokken, mijn borsten verborgen onder wijdvallende, dichtgeknoopte bloezen Tot ik in de zomer van trots mijn eerste Lief meetroonde Ja, alles, al onze gesprekken gaan eigenlijk over Sarah en Elise. Ach, ook weleens even over iets anders, zoals de verbouwing van de schuur, of de vakantie.

Ja, zo gaat dat. Zouden ze elkaar nog Lief vinden? Henk werkt in een TBS-kliniek, vaak ook in de avonduren. Af en toe belt hij me op na zo'n dienst, half elf in de avond is het dan alweer. En als ik dan niet te moe ben komt hij even bijpraten, soms drinkt hij een wijntje mee, maar meestal zet ik een kopje thee voor hem. Dat hij me spannend vindt besef ik wel, ik heb altijd wat te vertellen, en geen week in mijn leven verloopt zonder slag of stoot.

Mijn verhalen zijn voor hem een sleutel naar het vervolg op onze jongere jaren, zij het dat ik nu de enige van ons tweeen ben die erin placht te existeren Vandaag zal Henk mijn redder in nood zijn, de ravage in Sellingen is immers niet te overzien.

Mijn zorgenkindje staat op camping "De Barkhoorn", gelegen aan de rand van het mooie lintdorp Sellingen, helemaal in Oost-Groningen, vlakbij de Duitse grens. Ik had de oude, maar goed onderhouden caravan gekocht in de vroege zomer van , voor het luttele bedrag van euro.

Met mijn kinderen woonde ik indertijd in de Randstad, maar ik had een verschrikkelijke heimwee naar mijn mooie, rustige Groningen, en zo'n stacaravan, echt helemaal van mij, zou ons hier onderdak verschaffen en vooral reden om regelmatig de rit naar het Noorden te wagen. Zonder al te veel problemen had het aluminium huisje jarenlang de zwaarste elementen getrotseerd, maar dit jaar bleek de waterleiding de Siberische omstandigheden van de afgelopen winter niet overleefd te hebben.

Een fractie nadat ik de hoofdkraan open had gezet was het water mijn keukentje binnen gespoten, en ook aan de buitenkant, langs de wanden en onder de vloer bleken zich ware watervallen te hebben ontwikkeld. Het hoeft geen betoog dat ik de hoofdkraan snel weer had dichtgedraaid om meteen daarop paniekerig mijn zomerhuisje door de stuiteren teneinde de gesprongen buizen en andere materiaalblessures te lokaliseren. Nou ben ik niet technisch. Op het gebied van klussen ben ik een ouderwetse muts, zo'n prototype spierballoos trutje als common in de vroege jaren zestig, dat bij voorkeur met de breipennen en de naaimachine plachtte te recreeren en haar ega de al dan niet noodzakelijke grovere activiteiten gunde.

De buren waren toegestroomd toen ze mij ietwat beteuterd naast mijn gekwetste stulp hadden zien staan. En Ad en Leentje naast jou hebben de hele vloer moeten vernieuwen De ogen van Jantje sperden opeens zich wijd open, alsof ze in een fractie het ei van Columbus had ontdekt: En dat was niet voor niets geweest.

Als ik de mannen optel met wie ik mijn caravan bezocht heb in de afgelopen jaren, dan schieten twee handen vol inmiddels tekort. Nu is het wel degelijk zo dat bijna al die mannen gewone, platonische wandelvrienden waren, maar dat konden de buren niet weten, en dat had beslist niet voor de laatste twee gegolden. Mijn wangen gloeiden en ik draaide mijn ogen onwillekeurig en hulpeloos weg, in de richting van de caravan.

Die is heel erg handig! De waterleiding was inactief omdat het campingseizoen nog niet geopend was, maar vanwege het fraaie weer waren er al volop buren toegestroomd om hun caravan te inspecteren en alvast wat straaltjes zon op te vangen. Tejo schrok een beetje toen we innig omstrengeld het veld betraden en hij, in die positie, al die totaal onverwachte caravanbezitters nijver rond hun stulpje zag scharrelen. Wij waren met een totaal ander doel naar de camping afgereisd Maar hij maakte beleefd een praatje met de mij en daarmee ook hem enthousiast begroetende buurman van twee caravans verderop terwijl ik klef en trots, maar ook wel een beetje beschaamd tegen zijn borst hing.

Beschaamd omdat ik besefte dat men mij het seizoen ervoor ostentatief hand in hand met een andere Verloofde over de camping had zien slenteren Binnen in de caravan ontstak ik het oude gaskacheltje dat meteen gezellig begon te knetteren en te gonzen. Ik reconstrueerde de rondzit door de zittingen en kussens die vanwege de ventilatie wat uit elkaar waren geschoven weer op hun plaats te duwen, en binnen tien minuten was het gezellig, warm en knus En toen we een uur later met verwarde haren, rode wangen en een wat klunzig zwaaien de buren "Tot ziens!

Twijfelaartje, deel 3 Ik trok mijn voeten los, draaide me om en murmelde: Dat is niet goed. Vincent grinnikte en trok aan mijn haren. Jij bent de gast, ik ben hier de baas en ik bepaal wat hier gebeurt. In een vergelijkbare situatie had ik Vincent nog niet meegemaakt, maar hij voelde geen enkele verbale gene naar mij toe, en als ik hem op zijn woord had moeten geloven was zijn "sexdrive" zoals hij het noemde van een respectabel kaliber.

Maar ik had amper kunnen vermoeden dat mijn leuke praatmaatje zijn lusten ook op mij zou willen botvieren, en ik moet de lezer bekennen dat ik er ergens de lol nog wel van in kon zien ook Het werd ook geen rustige nacht. De halve nacht was ik bezig hem van het lijf te houden en ik moet eerlijk bekennen dat het een erg leuk spelletje was. Af en toe dommelde ik een beetje in slaap en op een gegeven moment werd ik dan toch weer wakker gemaakt door wat onrustige bewegingen of acties van Vincent. Het was opwindend en gezellig tegelijkertijd, maar ik had me voorgenomen nooit te zwichten voor seks met een toevallige loge, hoe vertrouwd, stoer, welriekend, lief of van wat dies meer zij hij ook zou zijn Ooit was ik mijn vlees te zwak geweest en dat was me achteraf zeer slecht bevallen.

Ik voelde me vies, goedkoop en besmeurd, hoewel ik daar niet echt een reden voor had. Maar het is verdorie niet niks zeg, waar je samen mee bezig bent, het is toch totaal iets anders dan het wegwerken van een broodje kaas, laten we wel wezen Je wilt gewoon scoren!

Komop, we moeten er morgen op tijd uit, slapen nu!! Diep vanbinnen wil ik namelijk vereerd en geprezen worden, al is het alleen maar met woorden. Stiekem vind ik het lekker om een beetje begeerd te worden en de boot af te houden. Mij bekroop het gevoel dat ik een hitsig opblaasbootje opzij zat te duwen in plaats van een luxe jacht. En met hen ga ik ook niet naar bed. Ik zie me al bezig zeg Waarom zou ik het met jou wel doen? En stel dat hij me dat zou hebben toegedicht Ik moet deemoedig bekennen dat die kans aanwezig zou zijn geweest.

Maar zeker weten doe ik dat niet, iets dergelijks is mij nimmer overkomen. Ik ben een heel gewone vrouw immers En in de late ochtend smeerde ik boterhammen voor hem, die ik op zijn verzoek bestrooide met pure hagelslag. Hij leek zich toch een beetje ongemakkelijk te voelen. Ik heb toch misbruik gemaakt van je gastvrijheid Waarom kan ik niet gewoon gezellig met je knuffelen en verder niks Wat ik mij ineens, volkomen onwillekeurig realiseerde was de hypocrisie van het etaleren van een bepaalde teleurstelling in hem, ik besefte immers dondersgoed dat zijn vrijpostigheid mij op geen enkele manier had geshockeerd, integendeel En weet je waarom?

Omdat ik graag de lusten van mannen opwek. En als dat niet gebeurt word ik erg onzeker! We hadden afscheid genomen met een droge kus op de mond, alsof we niet samen in mijn twijfelaartje hadden liggen spartelen.

En terwijl ik de blauwe kringen onder mijn ogen aantipte met concealer prees ik mezelf gelukkig een vrouw te zijn. Of ik me wel of niet of gedeeltelijk over geef aan lichamelijke geneugten, mijn gedrag wordt geaccepteerd! Of ik nou teleurstelling veins, of ruiterlijk toe geef zelfs content te zijn met mannelijke lustetalering Mannen doen het nooit goed.

Zwijnen, walgelijke seksaddicts zijn het, en als ze zich niet als beesten gedragen bestempelen we ze al gauw als watjes, mietjes, angsthazen of impotente zielepieten Slaperig zwevelde ik die dag door, slechts een beetje piekerend over mijn sexappeal. Leuk en aardig, tja Onvolprezen wil ik zijn in de ogen van mijn bedgenoot, voor minder gaat de zon niet op.

En die nacht, alleen in mijn twijfelaartje laafde ik mij aan de geur van Vincent. Blij met de ontsnapte feromen om mij heen viel ik in slaap, oude, zoete meisjesdromen dromend. Onweerstaanbaar, dat was ik! Een kinderhand is gauw gevuld Twijfelaartje deel 2 Mijn verbaasde vingers trokken zich met tegenzin, maar ijlings terug toen mijn ratio in een klap mijn mistige roezigheid wegmaaide en ik mij in een fractie realiseerde dat hier toch echt mijn goede praatmaat Vincent naast mij in bed lag, een op het gebied van onbeminde vrouwen helaas erg foute man Instinctief draaide ik mijn rug naar hem toe en knorde geluidjes teneinde hem mee te geven dat ik wel degelijk in slaap aan het vallen was.

Maar het was al te laat. Vinc smakte inmiddels bijtkusjes in mijn hals en ik voelde zijn warme handen onder mijn T-shirt over mijn buik glijden en omhoog naar mijn borsten Wat mijn ratio zich verbijsterd realiseerde was slechts dat mijn lichaam op geen enkele manier protesteerde toen zijn vingers stevig en zacht tegelijkertijd in mijn tepels knepen.

Toen hij mij op mijn rug wentelde, een been over me heen sloeg en met zijn lippen en tanden mijn mond binnen drong kon ik niet anders doen dan meegaan En zo bevond ik mij enige minuten later in een innige natte tongzoensessie met mijn goede en spiernaakte en zo te voelen inmiddels op springen staande vriend Vincent En ik realiseerde me tevens dat deze gezamenlijke activiteit nou niet bepaald bevorderlijk zou werken betreffende onze vriendschap in de toekomst en in het algemeen Hij rolde zich amechtig op zijn rug, ik stapte over hem heen, en daalde af naar het toilet.

Zittend op de zwarte bril gniffelde ik een beetje voor me uit, me nog steeds verbazend en zelfs verkneukelend over de volkomen angstloosheid van mijn vege lijf.

Over de gewiekste doelgerichtheid van vriend Vinc Over het feit dat ik totaal niet boos op hem was Over mijn zin weer lekker naast hem te kruipen, zijn nek vast te pakken, hem in zijn lippen te bijten, mijn benen om hem heen te slaan, en Uitgerekend de activiteiten die als een erotische film mijn brein overmeesterden moest ik vooral laten Toen ik het slaapkamertje binnen sloop zag ik Vincent's grote ogen oplichten in het naar binnen kierende maanlicht.

Ik stapte weer over hem heen, trok de gordijntjes nog wat dichter naar elkaar toe en liet me naast hem zakken, op mijn rechterzij, mijn gezicht naar hem toe.

Hij greep mijn handen en kneep in mijn vingers en ik lachte. Onze vriendschap gaat hieraan kapot, en je weet het: Wij zijn gewoon vrienden. Wat had hij een gelijk! Nog geen twee maanden geleden dacht ik een Lief te hebben, en een half jaar voor hem leek weer een ander mijn Liefde Weg waren ze, eerst de een, toen de ander. Een "adresje", dat was ik geweest voor hen, meer niet Dit gaat fout zo!

Twijfelaartje, deel 1 Gisterennacht had ik een man naast me liggen. Heel erg dicht naast me, in mijn twijfelaartje. Een best lekkere man, hij rook fantastisch, en zijn borst bleek zomaar de juiste hoeveelheid haar te bezitten. Hij trok me tegen zich aan, en daar lag ik, inenen dromerig met mijn wang tegen die verrukkelijke overgang tussen hals en schouder.

Aangenaam verrast was ik, deze bijna onweerstaanbare mengeling van zon, knus hout en eerlijk mannenzweet had ik niet verwacht bij hem Ik ken hem al veel langer dan vandaag, je zou kunnen zeggen dat hij in bepaalde opzichten een soulmate is, maar bijzonder vaak zien we elkaar niet, aangezien hij in het Westen des lands woont en ik in het Noorden.

Op het ogenblik zit hij in Wildervank iets engs te doen op het gebied van emotioneel lichaamswerk, indianen en sjamanen met het doel zichzelf wat dichter bij zijn kern te manoeuvreren.. Vandaar ook dat hij bij me voor de deur stond: Een nadeel is dat mijn huis erg klein is, en een op enige privacy geënsceneerde logeerplaats heb ik eigenlijk niet. Iedere hier incidenteel overnachtende is gedoemd zich ten ruste te leggen naast mij, in mijn zelfgetimmerde twijfelaartje.

Kieskeurigheid moet ik betrachten teneinde mezelf en betreffende loge een plezierige en rustgevende nacht te garanderen. Het was fijn om Vincent weer te zien. Om half acht in de avond stond hij op mijn stoep met een vrolijke bos tulpen in de ene en een goed gevulde sporttas in de andere hand en hij had al gegeten ook. Na de lange autorit wenste hij vooral eerst te wandelen en ik reed met hem naar het prachtige Noorderplantsoen waar we heuveltje-op heuveltje-af kuierden in het zachte avondlicht, wederwaardigheden uitwisselend, betreffende mijn treurig verlopen liefdes en mijn nieuwe werk, en zijn seksuele escapades en behoefte aan harmonie.

Het viel me op dat ik ondanks mijn geringe lengte en mijn behakte lenteschoentjes minder moeite met het traject had dan hij. Eenmaal thuis ging ik moederlijk met de frisdrank en de koffie rond, maande vervolgens mijn kroost naar bed en schonk bellen rose in voor mijn mannelijke gast en mijzelf.

Ach nee Vinc, jij mag er een nemen hoor, maar ik doe het toch liever niet, morgen moet ik gewoon functioneren zeg. Wat voor effect geeft het eigenlijk? Het zijn maar hele kleine pilletjes hoor! Jij doet maar wat je niet laten kunt.. Om half een besloot ik dat we maar eens naar bed moesten gaan. Ik blies de kaarsen uit, zette de lege glazen op het aanrecht, poetste mijn tanden, ontkleedde me, trok mijn slaap-shirt aan en kroop in bed, me inmiddels slaperig verheugend op de platonische maar lekker wel mannelijke knussigheid van Vincent Even later voelde ik zijn lijf naast mijn glijden.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was sloeg hij een arm over me heen en drukte zich wat tegen me aan. En toen ik onwillekeurig mijn vingertoppen lichtjes langs zijn rug liet vlinderen voelde ik hele lieve kleine haartjes, waarschijnlijk onzichtbaar, maar onverwacht schattig donzend tegen mijn zich even verbaasd opensperrende poriën..

Film-noir Wat gebeurt er met een vrouw die er op een wrede manier achter komt dat degene aan wie ze haar hart heeft geschonken haar niet meer bemint? Maar de werkelijkheid openbaart zich, en hoe stijf ze haar oogleden ook op elkaar probeert te persen, ooit kan ze niet anders dan ze openen en dan verschijnt meedogenloos de onontkoombare hel van uitgekristalliseerde vernedering, machteloosheid en peilloos verdriet.

Wat doet een vrouw die weggesmeten wordt als een nog brandende peuk uit een auto? Er zit wat in. Er is nauwelijks een middenweg. Als je meteen een nieuwe meneer je hol in sleept ben je een slettebak, want samen ben je uiteindelijk kansloos, en dat weet je Een kleine periode koos ik, onwillekeurig, de tweede optie. Het sletje in mij ontpopte zich.

Ik weet niet hoeveel slachtoffers jij gemaakt hebt, foute man, maar ik ben heel even misschien wel gevaarlijker geweest dan jij. Het was zo gemakkelijk, ik draaide er mijn pink niet voor om mannen te verzamelen via chatsites, of gewoon, in het dagelijkse leven Ze kostten me amper tijd, maar ik legde gevoelloos beslag op hun wezen, gewetenloos haast, in een soort roes Het waren wel stuk voor stuk de dominante haantjes die in de loop van een gesprek over seks begonnen te zeuren.

Kom maar hier, ik zal je leren wat seks is!! En ik lokte hen naar een of ander cafe, of een Mac ergens langs de snelweg op een tijdstip dat de kinderen sliepen, of mij anderszins niet nodig hadden. Daar kreeg de hunk wat hij verdiende.. Geen seks, maar een Goed Gesprek en aan het einde van de sessie drukte ik me tegen hem aan en bezegelde de sprankelende ontmoeting met een duizelingwekkende tongzoen. Meer zou hij niet krijgen, nooit, maar ik was de enige die dat in volle zekerheid besefte Ik gaf hem die zoen en verdween in de mist.

Wat er tussen hen en mij was is te onschuldig en te kortstondig om harten te vermorzelen Ja toch foute man? Het was een bizarre periode, die hooguit een paar weken van mijn leven vertolkte in een hilarische, maar onvermijdelijk wrede film-noir. Waarin een donkere krocht die zich mijn hele bestaan tot dan toe steels verborgen had gehouden in een uithoek van mijn ziel zich even onverhoeds als onversaagd manifesteerde.

Zoals de duivel betaamt. Hoe overleeft een vrouw, hoe overleeft een man een zwaar gebroken hart? Ik zou er geen eensluidend antwoord op durven geven. Wel besef ik deemoedig ik dat het een mens niet te vaak moet overkomen. Want als deze amper serieus genomen vorm van diep verdriet je keer op keer treft zal hij je nekken, of je verharden tot een wassen kloon. Een geniale acteur in een zelf-geregisseerde film-noir Spoedoperatie Gisterenavond lag ik op de operatietafel.

De hele week al had ik een verschrikkelijke pijn bij m'n Gisterenochtend besloot ik er toch maar eens een spiegeltje bij te halen, want het voelde "daar" zo raar Wat ik zag was meer dan verschrikkelijk!!!! Ik zal jullie de details besparen, maar het leek op een paarse biljartbal met frutseltjes, ik kon wel gillen!!

Mijn huisarts was "helaas vandaag niet aanwezig.. Ik besloot het allemaal nog maar even aan te zien, maar aan het eind van de middag kon ik nauwelijks meer lopen, laat staan zitten, en nadat ik met de kinderen de avonddis had genuttigd en mijn zeventienjarige dochter de opdracht had gegeven alles zo'n beetje in 't gareel te houden spoedde ik mij op een bil achter 't stuur van mijn Starletje naar de Spoedeisende hulp van het UMCG.

Jankend en bibberend sleepte ik me naar de balie, ".. Er was toevallig ook nog net een team van TV-Noord bezig met het op het gevoelige celluloid vastleggen van mensen in lichamelijke nood.

Ik wil niet met m'n kont op TV.. Alle lof voor het UMCG! Iedereen was zo lief voor me: De jonge, vrolijke dokter en de co-assistente met de paardenstaart die mij drie venijnige verdovingsprikken mocht toedienen en onder toezicht van de lachende arts het scalpel mocht hanteren.. Zet het mes er maar flink in!

Ik voelde geen pijn meer en wist dat ik verlost zou worden van het gezwel: Een "getromboseerde aambei" die er al jaren moet hebben gewoekerd, en die zich net, die dag, een weg naar buiten had gedrongen. Het bleek een enorm ding te zijn, want de japen die de assistente opgedragen kreeg te zetten werden groter en groter, en ik voelde een steeds driftiger en dieper gelepel van haar vingers.. De wond moet open blijven vanwege allerlei restellende die er in de loop van de tijd nog uit moet, ik werd dus niet gehecht.

Maar dat is eigenlijk juist heel gunstig, want dan komt de troep er snel allemaal uit! Volgende week kijken we hoe het ermee is! Blij toerde ik naar huis, nog lekker verdoofd, ongedwongen soppend in mijn bilverband. En daar zit ik nu, met mijn opengesneden bilspleet waar ik beslist niet naar durf te kijken. En boven huilt mijn dochter, omdat ze vanavond niet uit mag Het leven gaat gewoon door..

Het dilemma van een vrouw Als vrouw heb ik geen problemen met seks. Dat is een zegen, want ik ben inmiddels tien jaar single, en tussen en heb ik geleefd als een non. Wie dit van mij verneemt slaat stijl achterover, vooral wanneer betreffende toehoorder een man is is de verbijstering zo groot dat ze neigt een verbinding aan te gaan met absoluut ongeloof.

Je hebt toch ook zo je normale lichamelijke behoeftes?? En ja hoor, ik ben een mens van vlees en bloed, met normale menselijke behoeften.

Als ik honger heb wil ik eten, als ik dorst heb wil ik drinken, en als ik behoefte heb aan intimiteit wil ik een mens tegen me aan voelen. Maar als ik geen man "heb", als er geen object is, heb ik geen behoefte aan seks.

Dan vergeet ik het gewoon, er valt immers niks te seksen. Dan knuffel ik mijn kinderen, mijn vriendinnen, de hamster, de oppashond, en weet ik wie allemaal nog meer, maar ik vergeet gewoon de seks.

Vriendinnen van mij ervaren dat overigens niet allemaal zo, dus ik durf dan ook niet te beweren dat dit iets "typisch vrouwelijk" is, maar ik bezit deze heerlijk geruststellende eigenschap, en daar ben ik erg blij mee. In opperde mijn puberzoon dat ik toch maar eens een man moest gaan zoeken.

Hij vond het ronduit zielig, mijn "vriendloosheid" en hij schaamde zich zijn ogen uit zijn kop, met zo'n ostentatief indrogende singlemuurbloem als moeder. Enigszins schoorvoetend schreef ik mij in bij een datingsite, en liet de keuze aan mijn zoon over. Een vrolijke, stralende, gebruinde kale man met spierwitte tanden van 51 was het resultaat van zijn zoektocht.

Het leek meteen een groot succes te worden, want zoon's idool reageerde uitermate enthousiast op mijn eerste blijk van belangstelling in de vorm van een interesseberichtje: De man had een heerlijke stem Om een lang verhaal kort te maken: Na het verorberen van een tongstrelende lunch begeleidde mijn tafelgenoot me galant naar mijn Starletje, posteerde mij tussen zichzelf en mijn nog ongeopende portier, wurmde zijn tong bij me naar binnen en ging in mijn mond tekeer alsof hij de hele lunch terug wilde lepelen.

Als een opblaaspop stond ik daar, volkomen verstijft van schrik, met zo'n opengetuit o-mondje, tot hij keihard in mijn borsten begon te knijpen en ik besefte dat deze blijkbaar moderne vorm van etiquette mij toch wel erg rauw op mijn dak viel Ik wrikte en kronkelde me verontschuldigend naar beneden, opende het portier, propte mezelf onderwijl wat excuses en bedankjes mompelend naar binnen, en stoof weg Na hem volgden er meerdere dates, beticht mij nimmer een angsthaas te zijn.

Date twee klopte me aardig wat geld uit de zakken, maar ik was er toch zelf bij geweest, stomstom, weer wat geleerd. Date drie had een mannenprobleem waarvoor hij al vijfentwintig jaar bij de psychiater liep, en door hem ben ik gaan beseffen hoe gemakkelijk ik het toch heb als vrouw. In bed hoef ik niet te presteren.

Toen hij mij zijn kwaal opbiechtte was mijn directe reactie: Oooooh, ik zou gestraft worden voor mijn inhumane, verdorven inborst Later, veel later, na een maandendurende datestop ontmoette ik een erg mooie man, met wie ik een kleine twee maanden zielsgelukkig ben geweest.

De in het begin zo enthousiaste, onuitputtelijke, liefdevolle, complimenteuze jonge God was getransformeerd in een slome, norse, overgestructureerde, klagerige workaholic. En dat niet alleen, hij werd dominant. Zijn wil was wet, en ik kwam niet meer aan bod. Als we elkaar zagen was hij kil en gehaast.

Toen een vriendin van mij hem ontdekte op match4me en ik hem daarop in tranen ter verantwoording riep maakte hij het uit.. Mijn verdriet was ondragelijk, wekenlang was ik amper in staat te functioneren, als moeder en docente moest ik alle zeilen bijzetten om het leven van mijn eigen kroost en andermans bloedjes enigszins in goede banen te leiden..

Niet veel later kwam ik in contact met een eveneens erg tot de verbeelding sprekende, zeer humorvolle meneer uit het zuiden des lands. En alsof ik geen recentelijk opgelopen trauma te verwerken had was ik blij en vrolijk en vlinderig als een voor de allereerste keer echt verliefde puber, opnieuw honderd procent bereid samen met hem tweehonderd te worden om na een veelbelovende start ook van hem na een maand of twee meedogenloos mijn conge te krijgen Nog steeds kan ik ook maar enigszins bevatten wat de heren heeft doen besluiten mij voor het leven lang te schorsen.

Snuivend, vol wantrouwen doorscrol ik inmiddels weer de profielen van mannen tussen de 40 en de 55 jaar. Golfende, wintersportende, reizende, duikende mannen, die allemaal op zoek zijn naar een Dame, of een Meisje.

De meest bizarre eisen worden er aan ons vrouwen gesteld. Veel gezeik over rugzakken, en het leven op orde hebben. Alsof we programmeerbaar zijn Ik verdenk bovendien sommige knappe heren ervan maar wat te consumeren, in plaats van serieus toe te werken naar een Liefde. Ik laveer nu wat rond in het wankelige stadium waarin een vrouw zich er grimmig van vergewist dat aantrekkelijke mannen vooral op seks uit zijn.

Met zoveel mogelijk vrouwen. Dat is genetisch bepaald. Als ik vanavond seks wil kan ik dat zo krijgen. Maar ik wil niet meer. En ik wil ook niet golfen en skien, en reizen, en zeilen. Ooit wenste ik mij toch heus een man met ballen De engeltjes van de dag Er zijn van die dagen dat alles tegen zit, wat je ook doet.

Meestal begint dat al bij het opstaan, of vlak erna. Gisteren had ik overigens niet het gevoel dat het een emotioneel zware dag zou worden. Okay, wakker worden in een ongemakkelijke houding met een tenniselleboog onder je ribben bezorgt een mens nou niet direct een gevoel van volledig lichamelijk welbehagen, maar ik heb voor hetere vuren gestaan en een kniesoor die daardoor het ochtendlicht totaal verwenst.

Tandenpoetsen met links is best te doen, even onder douche, de bijna hete straal op de elleboog, en ik kon er alweer aardig tegen. Vriendelijk waren mijn kinderen niet, gisterenochtend. De oudste was te laat uit bed en gaf mij daarvan de schuld, de middelste flipte volledig toen bleek dat het aluminiumfolie om de bammen in vers te houden op was en de jongste had last van zijn kleine teentje en was daardoor per definitie al niet te pruimen.

Ach, op het werk waren er geen ongeregeldheden, maar het liep gewoon allemaal niet. Ongeïnteresseerde leerlingen, mopperende collega's, toiletten die bezet bleken als ik de kans had me een paar seconde terug te trekken, een onverwacht geplunderd gebleken banksaldo, een kras op mijn trouwe Starletje en een diepe fronsrimpel in mijn achteruitkijkspiegel Eenmaal thuis bleken de pubers lamlendig tegen de bank aan te hangen en het eerste wat ik hoorde toen ik de zooi in de keuken bezag was: In de auto barstte ik zomaar in tranen uit.

Terwijl ik snikkend, druipend en vegend naar het winkelcentrum in Hoogkerk karde verwenste ik het hele kutleven van alledag: Meteen toen ik uitstapte, mijn hoofd gebogen om niet te zien, maar vooral om niet gezien te worden, leek er al een reden te zijn om in elkaar te krimpen, om gewoon maar weer in de auto te gaan zitten. Natuurlijk draaide ik toch mijn gezicht in de richting van de stem en ik zag een vriendelijk, gelooid gezicht.

Een pakweg zestigjarige man keek mij lief, trouwhartig aan. En dan kom je terug en dat start-ie niet meer! Meteen voelde ik een golf van Liefde omhoogborrelen, en met alles wat ik in me had produceerde ik een bleek lachje voor hem.. Ja, ik vergeet het wel vaker, vroeger begon-ie te loeien als ik de lichten aan liet, maar dat doet-ie niet meer! Hij had volkomen gelijk. Ik wierp wat boodschappen in mijn mandje en repte me naar de kassa. Ze zat er weer, ik had haar een poosje gemist. Het meisje voor wie ik een zwak koester.

Ze was altijd wat stuurs, wat snauwerig, veel lol leek ze aan haar baantje niet te beleven. Ze is mooi, maar ze vindt het zelf niet, en ach Een paar maanden geleden, ik stond in haar rij, maar was nog niet aan de beurt, boorden haar ogen zich plotseling paniekerig opengesperd in die van mij. Ik heb een blackout Nou ben ik geen rekenwonder, maar ik had geen blackout, en we kwamen er samen wel uit.. Ik ben nooit verder gekomen dan het niveau van groep 7.

Ik kon het gewoon niet, toen al niet. En soms raak ik volkomen in paniek achter de kassa. Niet elke dag hoor, maar soms opeens, dan weet ik niks meer.. Maar je kunt wel rekenen hoor, anders zat je hier niet. Je hebt blackouts, en dan is het net of je niet kunt rekenen! Ik zou het ook hebben hoor, af en toe, achter zo'n kassa!

Prive sex sex leer

Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren. Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven.

Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten. De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven.

Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen.

Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden.

Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren. Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook.

Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten?

Ja, door hier te klikken ga ik akkoord met de cookies, scripts en webbeacons die via NewsMedia Websites GeenStijl, Dumpert, Das Kapital en Autobahn geplaatst kunnen worden. Ik begrijp dat deze cookies, scripts en webbeacons door NewsMedia Websites en door derden geplaatst kunnen worden voor functionele en analytische doeleinden, voor social media, om mij advertenties te tonen, mijn surfgedrag te volgen of gewoon omdat men daar zin in heeft. Ik ga er ook mee akkoord dat met behulp van deze cookies, scripts en webbeacons persoonsgegevens over mij kunnen worden verwerkt voor deze doeleinden.

Ondanks dat ik op de rest van het internet prima mijn eigen privacy kan regelen of er simpelweg niet om geef, ben ik dankbaar dat de overheid mij overal op het Nederlandse web van dit soort nep-privacy-beschermings­stickers voorziet. Scroll omlaag voor meer informatie.

Moe van dit soort popups? Installeer dan de Deze plugin om van het gezeur af te zijn. Hieronder staat het, nog even doorscrollen. Dus u wilt meer informatie? Bij het bezoeken van NewsMedia sites kun je de volgende soorten cookies verwachten: Functionele cookies aka supermegahandige cookies Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Cookies van Advertentiebedrijven aka de schoorsteencookies Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen. Cookies voor Website-analyse aka de Kenneth-Perez-cookies Meten is weten. Mijn hakjes op het laminaat, klikkend, dan open ik de deur en mijn ogen keuren je licht-gebogen hoofd, schuin omhoog blikkend.

Wij, de blogschrijvers, zijn de krenten in de pap, de kersen op de taart, de ballen in de soep en de slagroom op de aardbeien. Zo, dat moge gezegd worden. Ik moet jullie dan ook schoorvoetend, maar wel eerlijk bekennen dat ik hier vooral zit voor de blogs en dat ik het speuren naar een geliefde niet eens van secundair belang acht. Daten is best aardig en soms afschuwelijk, maar blogs lezen is altijd een waar genoegen, ik lees ze dan ook allemaal.

En keer op keer met plezier en ontroering. Krijg ik die nooit? Toen ze niet oplette sneakte ik naar het toilet, alwaar ik met een vaag, maar onmiskenbaar gevoel van schuld een lege WC-rol weggriste..

Het leek me handig om in ieder geval een neppiemel bij de hand te hebben En, gelukkig, niet meer een echt meisje, want echte meisjes hebben helemaal geen piemels.

De natuur mocht dan vernuftig in elkaar steken, ik zou me daardoor nooit laten ontmoedigen. Maar het lukte me met geen mogelijkheid zonder te morsen in het potje te mikken Haar gezicht plooit zich in een glimlach wanneer ik binnen haar blikveld treed, en dat zie ik ook bij andere kinderen gebeuren.

O, mevrouw, ik heb u zien lopen op het bevrijdingsfestival! Als ze voor me staat, met gebalde vuistjes van opwinding verdwijnen heel even die lichtjes uit haar ogen: Noorderzon deel 1 "Ik ben er zo!

Geruisloos Het was net op het moment dat ik de zoveelste voorlopig laatste laag over de zoveelste muur van die dag had gerold toen de bel ging. Onverwacht En dan gaat de bel en daar sta jij. Mijn hakjes op het laminaat, klikkend, dan open ik de deur en mijn ogen keuren je licht-gebogen hoofd, schuin omhoog blikkend Lees verder!

Ode aan de blogschrijvers Wij, de blogschrijvers, zijn de krenten in de pap, de kersen op de taart, de ballen in de soep en de slagroom op de aardbeien.

Tomboy "Mama" had ik gevraagd, "kan ik echt nooit, nooit een jongetje worden? Fonkelingen uit ooit geweest "U bent altijd opgewekt! Ongepolijst Wat moet ik nou toch met jou? Met een pink tip ik het puntje van je scheve voortand aan en volg de omtrek van je licht geopende lippen. Mooie man, lekker ding. Ik heb gedaan waar ik al die tijd al van droomde. Met het puntje van mijn tong heb ik je scheve tandje geproefd, ik weet nu hoe het voelt, net als de kriebeling van de haartjes op je buik tegen mijn handpalm aan.

Ik log in op mijn hotmailaccount, en open de mail met de foto van jou op het strand van Terschelling. Mijn wijsvinger volgt de contouren van je slanke lijf en ik staar naar de welving in je wijde zwembroek, die door de wind tegen je lijf aan wordt geblazen. De wolken in de verder stralend blauwe lucht lijken rond jou te wijken als willen ze je eren Narcissus in de branding. Het was koud die dag. Ik parkeerde mijn autootje op de parkeerplaats bij de Weerribben, en amper een fractie nadat ik de motor het zwijgen had opgelegd zag in mijn achteruitkijkspiegeltje een zilverkleurige stationcar naderen die schuin achter mij behendig een parkeervak in werd gedraaid.

Een wat verwaaide meneer in een Gaastra-jas stapte uit en ik zag hem de klep van de achterbak openen waaruit hij een grote tas en een weerbarstig wapperend dekentje trok.

Dat moest hem zijn Toen hij de achterklep dichtgeslagen had verliet ik mijn Starlet, sloot het portier, stapte op hem af en stak ter begroeting mijn hand uit, maar hij greep mijn bovenarmen en drukte een kus op mijn mond. Hij leek op de man van de foto's, en toch was hij ook een beetje anders Inwendig slaakte ik een zucht van opluchting Hij huurde een fluisterbootje en daar dreven we het nog amper door het voorjaar gewekte, ruige, stille landschap in..

Het was een beetje koud op het water en hij raadde me aan dicht naast hem te komen zitten. Zijn hand op mijn bovenbeen voelde vertrouwd en warm, en pratend over alles en niets, over het weer en het landschap, de eenden en de stilte, onze voorkeuren en aversies Op een gegeven moment draaiden we een soort nisje in en daar dronken we koffie uit een thermoskan en we aten broodjes van de warme bakker, inmiddels knus tegen elkaar aan hangend op de bodem van het bootje.

Hij zakte nog verder onderuit, pakte mijn rondslingerende vestje, duwde het achter zijn nek en met zijn armen relaxed boven zijn hoofd gevouwen bestudeerde hij me met de mij zo vertrouwde arrogantie in zijn ogen: Ik denk dat je de muze van veel mannen bent. Weet je wel dat je een enorm risico neemt door op zo'n koude dag als deze met een vreemde man door de stille Weerribben te gaan varen?

En toen ik ons bootje weer naderde zag ik dat hij stond te plassen, zomaar in het water terwijl een woerd hem nieuwsgierig aanstaarde..

Sexy ben je, en je huid is zacht en stevig. Je bent aanraakbaar alsof je ervoor geschapen bent omhelst, geaaid, geknuffeld, betast, bemind te worden. Misschien zelfs door mannen?

Je bent om in te bijten. Maar je acteert onaanraakbaarheid alsof niets je kan deren. Hoe kan het dat mijn hand schroomloos je kuit vastgrijpt, en waarom omvat ik gedachteloos je vingers, terwijl ik gewoon met je aan het praten ben? Sterrenregen Over geile glibberwegen klauwen auto's, log en nat in een wilde striemenregen door mijn grauw ontwaakte stad En terwijl men langzaam voortrolt boort zich in mijn brein een scene die haast grijpbaar door mijn hoofd tolt ontluisterend beroofd van gene..

En ik voel verlangen groeien binnenin mij, en zie buiten regendruppels vluchtig stoeien langs mijn licht beslagen ruiten En ik kan nog even dromen een paar scenes, dat moet lukken tot de dag er echt gaat komen mag ik met jou sterren plukken Maar ik moet me gaan beraden In de verte doemt mijn plicht Nee, ik zal ons nooit verraden zelfs niet in een gedicht Summa Cum Laude Er is iets dat mij lijkt te nekken op het gebied van het vergaren van een partner: Daarmee bedoel ik niet dat ik mij mijn potentiele lief voorstel als een op alle fronten geslaagde hunk Van mijn geliefde in de dop eis ik dat hij mij als het Summum beschouwt, en dat hij dit dan ook zo ook af en toe passioneel of liefdevol zal uiten.

Nu hang ik zo'n beetje aan elkaar van schoonheidsfoutjes en mentale onvolkomenheden, maar de optelsom van al deze mankementen is toch een redelijk leuke vrouw, en iemand die naast mij mag lopen hoeft zich echt niet te schamen. Mijn gedroomde Man mag zich op het gebied van vrouwen Niets Anders meer wensen; van mijn kant zal ik hem kunnen garanderen dat ik de rest van mijn leven alleen nog maar met hem beschuitjes zal willen eten En dat moge gezegd worden.

In de praktijk blijkt deze vorm van passioneel perfectionisme vergelijkbaar met een schier onmogelijke horde. Ik sla dan ook in de regel mokerhard tegen de keien, maar ondanks alle soms maar langzaam genezende kwetsuren sta ik een paar keer per jaar toch weer monter aan de startlijn. Het afgelopen jaar heb ik drie dates gehad, en in alle drie de gevallen vonden hij en ik elkaar ruim de moeite waard. Mijn eerste date was op zijn manier erg verliefd op mij, maar omdat ik in die maanden op geen enkele manier open stond voor een relatie is het bij vriendschap gebleven.

Na een half jaar stelde hij mij voor de keuze: Enigszins ontluisterend voor mij was wel dat hij binnen de kortste keren na de door mij ernstig betreurde scheiding beslag had weten te leggen op een Echt Lief, en dat hij na haar ook direct weer iemand anders had. Maar ik mag hem dat niet euvel duiden.. Mijn tweede date kwam ik tegen op een chatsite, en het was heerlijk daar eindelijk eens een man te treffen die niet primair op seks uit was, maar die tot mijn vreugde net als ik een aversie bleek te hebben tegen zogenaamde "truttigheid", een eigenschap die er meestal na het pakweg vijfendertigste jaar toch lijkt in te sluipen bij een overgroot deel van zowel de vrouwen als de mannen.

Als moralistische fatsoensrakkers, zo profileren we ons graag, en dat is natuurlijk eigenlijk heel erg saai. Ik lokte mijn date naar Groningen en hij bleek zowaar nog prettig te ogen ook. Groot was mijn blijdschap toen hij mij complimenteerde met mijn voorkomen, en niets leek een lang en gelukkig leven nog in de weg te staan. Tot ik hem bezocht, in zijn gezellige appartementje in Almere Blij dat ik het toch maar in een keer had weten te vinden zo alleen in mijn Starlet, plofte ik op zijn bank, en ik liet me behaaglijk onderuit zakken: Terwijl hij cappuccino aan het bereiden was doezelde ik heerlijk een beetje weg, en ik schrok dan ook enorm toen ik zijn stem boven mij hoorde: Ga eens normaal rechtop zitten, dit kan ik niet aanzien!!!

Je kun je toch wel voorstellen schattie, dat ik daar niet tegen kan? Dat dan mijn pik het koppie er meteen bij laat hangen? Dat begrijp je toch wel popje? In mijn kringen is dat niet normaal hoor, wanneer een leuk vrouwtje op een bank gaat hangen!

Mijn dochters moeten het zich ook niet in hun hoofd halen zeg.. Hij en ik bleven vrienden, en we hebben samen nog een aantal hele gezellige dingen gedaan, maar toen ik te horen kreeg dat toch aangename verpozingen als wijn drinken in bed, of iets eten in de avonduren absoluut not done waren in zijn milieu verdwenen alle zich toch al besmuikt koest houdende verheven gevoelens als sneeuw voor de zon.

Jammer, maar het gebeurde, onvermijdelijk. Mijn derde date vond ik meteen geweldig. Op een of ander manier maakte deze keurige, bescheiden man de beest in mij los. Nog nooit eerder was een date zo voorzichtig, zo afhoudend haast, terwijl mijn hele lijf op het genante af begon te hunkeren naar een aanraking Vooral als hij lachte kreeg ik de neiging zijn gezicht naar me toe te trekken en met mijn tanden zijn lippen open te dwingen Natuurlijk deed ik dat niet.

Maar het gevoel dat hij in me losmaakte was magisch Hij vond mij in ieder geval ook de moeite waard, en ik dankte daarvoor God op mijn blote knotsknietjes. Als een ruwe vernedering trof het mij toen ik van een vriendin te horen kreeg dat hij na onze eerste date, bij toeval uitgerekend haar zijn telefoonnummer had gegeven.. En toen ik hem, in een later stadium plagerig toeflirtte nog niet met hem in een sauna te durven antwoordde hij: Dan zing ik niet meer, dan dans ik niet meer, dan plengt dit prinsesje bittere tranen omdat ze weer op het verkeerde paard heeft gewed..

Met generatiegenoten ben ik inmiddels in pittige discussies beland. Je hebt niet alleen jezelf ermee, maar kijk eens wat je anderen aandoet met je verwende gedrag!!

Je sleept die arme mannen mee je eigen graf in!! Perfectie bestaat niet, ben je daar nu nog niet achter? Kijk, ik ben nog steeds, of beter gezegd: Hopeloos, onbemiddelbaar, niet te matchen. Voor mezelf ben ik er wel uit: Ik kan geen genoegen nemen met "goed genoeg" ondanks dat ik me als geen ander realiseer dat perfectie niet bestaat. We zijn allemaal onvolmaakt, we zullen nooit volledig naadloos aansluiten op een ander.

En ook al is het gevoel volmaakt op een bepaald moment Soms zal het gras bij een ander groener lijken, maar ook dat zal tijdelijk zijn. Maar tot in mijn grafkist zal ik me slechts aan een man kunnen geven als ik, al is het maar tijdelijk, iets "volmaakts" heb mogen meemaken, iets volkomen Hemels, iets volkomen Veiligs, ontdaan van nuchterheid en verstand, ontdaan van de sleur van alledag.

Daar begint het, dat is de basis, als dat er nooit is geweest zal het echt niet werken. Ik moet me enorm tot iemand aangetrokken voelen, en zeker weten dat dit wederzijds is. Hierin acteer ik nooit primair verstandelijk, maar puur passioneel. Als dit er niet is zal ik niet gelukkig kunnen zijn. Dan zal ik altijd blijven zoeken naar dat "passioneel volmaakte".. Ik streef een leven lang mijn meisjesdroom na, een droom die velen door de ontluisterende kilte van het leven allang verloren lijken te zijn.

Ik streef in de Liefde naar Summa Cum Laude. Mijn ex-vriendje Tjoo maakte ooit, teneinde te illustreren als hoe onrustig hij de sfeer om mij heen eigenlijk plachtte te ervaren, de opmerking: Zo'n klein jaar geleden had ik na een reeks vervelende debacles de mannen voorlopig afgezworen, maar andersom was dat niet helemaal het geval, met andere woorden: Een hele aardige, lieve, zeer intelligente, onderhoudende aanbidder en met hem ging ik regelmatig de hort op.

Hij was gezellig en voorkomend, every inch a gentleman, en hij kon geweldig schrijven. Zo waren we ook met elkaar in contact gekomen, we schreven allebei blogs hier op M4M; het was mij vooral om de verhalen, en hem toen vooral om mij te doen toen. Dat ik niet in was voor allerlei relationeel en pre-relationeel gedoe wist hij en daar deed hij het mee.

We waren inmiddels goede vrienden geworden. Nu heeft deze lieve man het niet getroffen wat betreft zijn gezondheid, hij lijdt aan Bechterev en nog een aantal andere nare kwalen, en zijn immuunsysteem is ook regelmatig totaal van de kaart.

Het bijzondere was dat zijn gezondheid meteen aanzienlijk verbeterde nadat hij aan mij gesnuffeld had: Als ik hem in zijn mond spuwde verhoogde ik zijn weerstand in een fractie, en nog even, en de immer dapper lijdende en strijdende intellectueel zou getransformeerd zijn tot een viriele Hunk, zo'n type waar ik Pavloviaans van zou gaan kwijlen..

Zover was het nog lang niet, maar hij was een bijzonder en beslist ook lief mens, en we kletsen samen heel wat af! Hij bezat bovendien net als ik de eigenschap totaal niet bang voor decorumverlies te zijn, dus we hadden veel plezier. Zo deinsde hij er niet voor terug vrolijk met mij door de binnenstad te kuieren met een volslagen potsierlijke pruik op zijn hoofd, zonder ook maar een fractie van uitdrukking of kleur te verschieten Op een zonnige, zo'n typische, mooie, kwinkelerende vroege voorjaarsdag besloten we een kopje cappucino te gaan nuttigen in de trendy tent Kaap Hoorn, gelegen aan het Hoornse Meer alhier.

Het was rustig toen we het etablissement betraden, en we vonden meteen een plaatsje aan het raam, een lieflijk voorjaarsplaatje van zonnestralen sprinkelend over het zacht kabbelende water. Blij keken we elkaar aan: Niet veel later namen er twee dames van een jaar of veertig, vijftig aan een belendend tafeltje plaats en dat voelde meteen nog een stukje gezelliger We hadden een boeiend gespreksonderwerp: Met zijn ex had mijn vriend de eerste jaren wel degelijk een bloeiend seksleven gehad, dat gekenmerkt werd voor met name orale interacties!

Ik liet hem weten dat ikzelf dergelijk gelebber best heel aardig kan vinden voor tussendoor, maar dat het niet iets is waar ik me nou een hele sessie mee zou willen verpozen.

Tot in detail, en op aardig hoog niveau bespraken we geanimeerd alle ins en ouds van oraal tot ik bemerkte dat het muisstil was geworden aan het tafeltje achter ons Mijn vriend had twee gehoorapparaten, en om me voor hem verstaanbaar te maken moest ik duidelijk spreken en articuleren, daarbij laat ook mijn gehoor wat te wensen over, en ineens bereikte mij het besef dat de dames achter ons ons gehele gesprek hadden kunnen volgen..

Ik schopte hem tegen zijn scheen, seinde besmuikt met mijn duim naar achteren, legde een wijsvinger tegen mijn mond en vormde met mijn lippen: Niet veel later besloten we op te stappen, want we hebben beide immer hongerig kroost thuis, en het werd hoog tijd ons eens over de avondmaaltijd te gaan buigen. We verhieven ons dan ook, mijn literaire vriend hielp me galant in mijn jas, greep me vriendschappelijk bij mijn middel, drukte zijn neus in mijn nek voor een geneeskrachtige puf, en net toen we richting de kassa wilden lopen voelde ik een vrouwenhand op mijn arm Twee jaar geleden had ik haar getroffen op een borrel van een club voor alleenstaande ouders, en net als velen had ze zich afgevraagd of mijn de belevenissen, die ik in die tijd op de betreffende clubsite schreef en die een gretig lezerspubliek trokken, geen pure fictie zouden zijn.

Ik had met mijn hand op mijn hart verklaard dat ik alles, alles echt beleefd had, maar echt overtuigen kon ik mijn gehoor niet Ook hem werd de hand geschud, mijn vrolijke vriend die niet besefte dat ik even in totale verwarring was Ik denk nog vaak terug aan dat voorjaar van , die maanden waarin ik grappige, eenvoudige avonturen beleefde met mijn mij toen zo geliefde vriend. We bleven platonisch, meer zat er niet in, maar ik hield wel degelijk van hem.

Hij heeft uiteindelijk het contact verbroken, hij wilde een relatie, en die had ik niet in de aanbieding. Meteen na het verbreken van het contact kreeg hij een vriendin, en nadat die relatie op de klippen liep ontmoette hij binnen een week zijn Grote Liefde.

Soms spreek ik hem nog even, via msn En iedereen die onze avonturen in die tijd gevolgd heeft krijgt de hartelijke groeten van hem. Hij zal nooit meer daten De Duivel en de Liefde Dit wordt het meest rauwe blog dat ik ooit heb geschreven. Meedogenloos als het leven kan zijn. Men kent mij hier van grollige verhalen over slappe piemels, geile mannen en gesprongen waterledingen, droevige verhalen over respectloos gedumpt worden, en kleurige schetsjes over het leven van alledag..

Het leven kan wreed, koud en hard zijn. En ik zal de werkelijkheid niet verbloemen onder mooie zinnen, en liegende synoniemen. Waarom had je de politie gebeld? Ik haat je, lelijk kankerwijf! Mijn zoon van zestien lag uitgestrekt op de bank, jonglerend met de afstandsbediening van de televisie. En op dat moment brak ik. Ik kon niet meer, ik was op, stuk, en als ik breek ontsteekt zich als een bliksemschicht mijn leven zoals het is: Twee jaar geleden werd Edwin van het ene op het andere moment agressief en gewelddadig, steeds dichter de marge naderend van wat gedoogd wordt en wat niet Maar ik gedoogde uiteindelijk alles, omdat het geweld zich slechts tot mij richtte.

Nog even, en het zal zich verspreiden, als een olievlek. Hoe zou ik dit kunnen voorkomen, hoe zou ik? Je maakt alles kapot, alles!! Zijn voor een pasgeborene dikke bos donker haar, nadat hij gewassen en met zichtbaar plezier door de kraamhulp omhangen was met veel te grote kleertjes in een stoere hanenkam gestileerd Verdomme, Edwin toch, waarom doe je zo, waarom in Godsnaam??? Wat heb ik je aangedaan, zeg het me dan!!!! Er werd op mijn raam geklopt, ik veegde de tranen onder mijn ogen weg, sloot de tussendeur en opende de voordeur.

Het was mijn vriend Rens, mijn lieve vriend, die weet dat het de laatste tijd niet goed met me gaat en die uit ongerustheid naar me toe was gefietst. Ik gebaarde dat het mis was en hij bleef aanvankelijk in de tuin staan, inmiddels bekend met de agressie van mijn zoon. In de kamer brulde Edwin, hij schold en hij hoonde, en ik dacht dat ik gek zou worden..

Maar hij kon me niet helpen. Niemand kan mij helpen, helemaal niemand, puur omdat mijn zoon niet voor reden vatbaar is en mijn vrienden beschouwt als ongewenste autoriteiten die hem ervan zullen weerhouden zijn gedrag, waaraan hij zo verslaafd lijkt te zijn geraakt voort te zetten, en alles, alles liever dan dat En toen Edwin hem zag staan, daar in de keuken, zo tegengesteld aan mijn zoon, weerloos versteend van machteloosheid, stormde hij hem tegemoet.

Jij valt helemaal niemand aan!! Ook Rens is bang voor Edwin, iedereen is bang voor hem. Maar hij is mijn kind, en ik houd van hem, want ik ben zijn moeder en een moeder ziet altijd, hoezeer haar kind zich ook misdraagt, het kleine hummeltje voor zich, dat hij ooit geweest is Waar ben je toch Edwin, waar ben je toch gebleven?

Waarom moet ik mijn vrienden beschermen tegen jouw geweld, waarom dwing je mij door het huis te sluipen, mijn stem te dempen, mijn schaterlach binnen te houden, ook al kriebelt hij zelfs hier in huis nog tegen mijn huig, sporadisch, steeds minder vaak tot hij uiteindelijk sterft? Waarom is mijn huis mijn huis niet meer, waarom is mijn ziel nu al meer dan twee jaren lang aan het verzuipen in een aquarium van zoute tranen?

Ik bescherm iedereen tegen jou, en ik bescherm jou tegen iedereen omdat je mijn kind bent, ik vertel bijna niemand wat er hier werkelijk gebeurt in huis, en als ik wat onthul maak ik het minder ontluisterend dan het in werkelijkheid is. Ik kan niet alles vertellen, ook al zou ik het willen.. Hoe moet het nou met ons jongen, hoe groei jij op? Ondanks alle hulp die eens professioneel optimistisch maar volkomen tevergeefs was toegestroomd om jou weer enigszins op te krikken tot hoe je ooit was Hoe moet het nou met jou jongen, waar ben je toch?

Ik zoek me suf, elke minuut van de dag zoek ik jou, mijn Edwin Wat moet ik doen om je weer gelukkig te maken, want dat ben je niet, dat kun je niet zijn, al beweer je van wel.

Hoe moet het nou met mij, hoe overleef ik dit? En nog veel belangrijker: Wat moeten zij, wat moet jij, zonder moeder? Een vader hebben jullie immers niet De een na de ander verdwijnt uit mijn leven.

Zowel mannen als vrouwen voelen de moordende agressie en de angst in mijn zo lieve, gezellige huis. Ik, de kankerhoer, stuur mijn vrienden de laan uit als ze al uit zichzelf de benen niet nemen, alsof de Duivel hen op de hielen zit.

Duivel, wat doe je in mijn zoon? Dood vogeltje In bepaalde opzichten ben ik geen heel lieve vrouw. Er zijn dames zat, gelukkig maar, die een engelachtig geduld kunnen garanderen in de situatie die ik zo zal gaan beschrijven, en voor deze eigenschap koester ik een oprechte bewondering. Lang, lang geleden, had ik een vriend.

Hij woonde in Amsterdam, ik in Zoetermeer, en tijdens de weekenden bezochten wij elkaar, ik meen me te herinneren dat dat in het begin zo'n beetje om-en-om was.. Meestal arriveerde hij op een moment dat mijn kleintjes allang op een oor lagen, en geloof me, ik was dolverliefd op de man, en ik had dan de gehele voorafgaande week toegeleefd naar het moment waarop ik hem in mijn armen kon sluiten..

De man in kwestie was in mijn ogen erg sexy Deze klanken bezorgden mij het gevoel onweerstaanbaar te zijn, en nou ben ik van nature niet het type dat meteen door haar hoefjes zakt, maar op zo'n moment verweekte ik totaal Handenwringend, reikhalzend achter mijn keukenraam staande zag ik hem naderen, die eerste keer. Zijn lange, zwarte jas wapperend rond zijn slanke benen, zijn steile, jongensachtige haar opwaaiend in de avondlijke herfstbries.

Mijn creatieve muzikant, mijn onweerstaanbaar schrijvende journalist En ik opende mijn deur, sloeg mijn armen om zijn hals, trok hem naar binnen en snoof gulzig in zijn warme nek, ondertussen hongerig zijn zoute huid likkend Daar was hij dan, zomaar in mijn huis.

Wat bofte ik toch! En ik trok hem mijn kamer binnen, terwijl onze lippen zich vacuum zogen op elkaar Degene die zich al lezend niet kan vereenzelvigen met mij, danwel met mijn vriend kent geen hartstocht. Het hoeft dan ook geen betoog dat, terwijl mijn borsten zich in zijn maag drukten, en zijn slanke, sterke vingers zich in mijn billen groeven, uit zijn keel die kreun ontsnapte Ze smelt, ze opent zich, zacht, liquide en week Om, teneinde te doen wat haar te doen staat, zich als door een adder gebeten sidderend te verheffen, als een strijdvaardige amazone Wat doet een vrouw die zich instinctmatig een fractie hervonden heeft?

Die doet een greep! Die vouwt een hunkerende hand tussen zijn benen. Dat deed ik ook. Okay, mijn vingertoppen voelden wat ze verwachtten: Maar mijn handpalm en mijn duim troffen, tegen alle onuitgesproken doch evolutionair onverbrekelijk streng verankerde wetten in achter de spijkerrits slechts een morsdood vogeltje aan.

Wordt vervolgd Lees verder! Waar ogen spreken zwegen de jouwen in alle talen. Waar handen strelen straften de jouwen mijn hongerige huid. Waar armen omhelzen strekten de jouwen ontastbare muren. Waar zielen beminnen verkilde de jouwe mijn warme hart. Waar harten kloppen bonsde het mijne in angstig wachten.

O, jouw ogen, dood als glas glas in lood mooi maar dood waar toch ooit, even, leven was. Hij kletst wat over zijn leven met Bianca en de twee kleintjes. Je hebt twee hartstikke leuke, gezonde meiden, ze zijn nog zo heerlijk klein, geniet ervan, voor je er erg in hebt zijn ze groot, en geloof me nou maar: Grote kinderen, grote zorgen..

En Bianca is niet saai, maar moe van het werken en zorgen, net als jij dat bent. Ik was kapot van verdriet, zomaar opeens was hij verdwenen, zwijgend, en als mosterd na de maaltijd slachtte hij me verder af, laf in een mail. Hij waagde het niet eens me te bellen, terwijl ik slechts weerloos snikkend mijn wonden aan het likken was, totaal niet begrijpend waarom ik nou voor de tweede keer op rij zwijgend, zonder aankondiging, zonder verklaring aan de kant gezet bleek te zijn.

Maar hoe ongezouten het liflafje ook werd opgediend, het was niet uit de lucht komen vallen, waarschijnlijk had het twee maanden amechtig liggen taaien in langzaam verranzende bakboter.. Niet eerlijk, je bent een lieverd! Een ongelooflijke sukkel verder, maar wel lief. Niet dat dat meteen opvalt, ik ben aanwezig en verbaal, maar ik ben niet in staat iemand pijn te doen, te beledigen, te belazeren.

En voor wie grip op me krijgt ga ik door het vuur. Trouw als een hond, tot het echt niet meer gaat. Ik heb me laten domineren, mishandelen, bedriegen, uitkafferen en toch bleef ik. Ik heb ook langere perioden van geluk gekend, bijvoorbeeld tussen en , toen ik leefde als een zorgend nonnetje. Ik verdiende net genoeg om met de kinderen een ook materieel gezond leven te leiden en ik was er trots op dat me dat lukte in mijn eentje, zonder alimentatie, zonder bezoekregelingen, zonder hulp of steun van wie dan ook.

Mijn deur stond open voor iedereen en dat waren vooral kinderen, meegetroond door die van mij. Mijn datecarriere nam zijn aanvang in Dit op verzoek van mijn geweldadig puberende zoon: Je bent een zielige, vriendloze kankermoeder.

Zoek een vent joh. Maar dan wel een rijke! Maanden na die dramatische metamorfose in het vroege werd, na talloze testen, gesprekken met mij en observaties op school, thuis en bij de Lentis-Jonx geconstateerd dat Edwin te kampen heeft met ODD, LVG en autistische stoornissen. Duidt mij zijn woordgebruik niet al te euvel. Tot dat trieste voorjaar leek hij een vrolijk, ongecompliceerd mannetje, blij, en mooi, zo verschrikkelijk mooi ook Ooit is Edwin het allermooiste jongetje van de hele wereld geweest Opeens was het mis.

Haast van het ene op het andere moment, zonder enige voor wie dan ook zichtbare aanleiding.. Hij werd zo agressief dat hij eigenlijk niet meer thuis te handhaven was, het meubilair moest het ontgelden, of ik In dat vroege voorjaar van had ik hem totaal ontredderd de vraag gesteld: Wat moet ik veranderen? En alsof de tijd nergens vat op had gekregen bleek ik een sappige prooi voor als mens mislukte mannen te zijn gebleven Elke dag is hetzelfde.

Even ben ik een echte Mevrouw. Een half uur later verankert Henk een glimmende Batavus op het rek achter zijn auto. En als we afscheid nemen voor mijn deur wens ik hem een fijne meivakantie met Bianca en de kleintjes toe, in de heuvels van Sauerland. Als hij weer terug is zullen we een afspraak maken om de leidingen repareren.

Tot ik de kont van zijn auto niet meer in het vizier heb wuif ik hem na, en dan,hem buiten mijn actieradius wetend, voel ik heel, heel even dat lege gevoel in de buurt van mijn maag Deel 2 De zon schijnt dun door de regen als Henk en ik het veld oprijden.

Ik knijp 'm een beetje, ben bang voor zijn diagnose van de aard van de schade. Het stinkt in de caravan, het is niet echt een penetrante lucht, maar het riekt wat vochtig, klam en schimmelig. Henk kruipt half het keukenkastje binnen waar hij meteen al een loshangende buis aantreft, die hij triomfantelijk in de lucht steekt: En ook in het toilet blijkt de schade te overzien, gezamenlijk trekken we de krakende, door de ijzige koude meedogenloos gebarsten WC-pot los, maar daaronder lijken de besmeurde afvoerbuizen nog volkomen intact te zijn.

Ik open een fles sinaasappelsap en schenk een vol glas voor hem in, dat hij snel en dorstig klokkend naar binnen werkt. Het is een pak van mijn hart dat de schade te verhelpen lijkt te zijn, ik houd immers zielsveel van mijn kleine, oude huisje op de camping.

Mijn twee oudste kinderen, pubers, willen er niet meer slapen omdat ze erg gehecht zijn aan "privacy" en luxe maar met de jongste ga ik er nog af en toe een dagje lanterfanten. Zo mooi als het was, zo rustig, lieflijk en harmonieus toen ze alledrie nog klein en enthousiast waren, en wars van materialisme en uiterlijk vertoon. Zo simpel en gelukkig kon het leven zijn: We hadden ons niet verveeld denk ik! Het was de gelukkigste tijd in het leven van mij en de kinderen geweest, een jarenlange periode, kabbelend als een beekje, slechts onderbroken door onze verhuizing terug naar mijn geliefde stad Groningen.

De caravan hield ik aan. Toen de kinderen minder knuffelbaar dreigden te worden verschenen de mannen, aanvankelijk praatmaten en wandelvrienden, immer nieuwsgierig beschouwd door mijn campingburen, die mij in concepten hadden opgeslagen als de eeuwig alleenstaande moeder, omzwermd door haar kroost Vanaf de lente van vergezelden mij naar Sellingen tevens mannen met creatievere intenties.

De buren bespeurden af en toe een vertwijfelde mannenhand op mijn schouder, een verdwaalde mannenarm rond mijn middel, maar mijn armen had ik zedig over elkaar geslagen, mijn schouders preutsig opgetrokken, mijn borsten verborgen onder wijdvallende, dichtgeknoopte bloezen Tot ik in de zomer van trots mijn eerste Lief meetroonde Ja, alles, al onze gesprekken gaan eigenlijk over Sarah en Elise. Ach, ook weleens even over iets anders, zoals de verbouwing van de schuur, of de vakantie.

Ja, zo gaat dat. Zouden ze elkaar nog Lief vinden? Henk werkt in een TBS-kliniek, vaak ook in de avonduren. Af en toe belt hij me op na zo'n dienst, half elf in de avond is het dan alweer. En als ik dan niet te moe ben komt hij even bijpraten, soms drinkt hij een wijntje mee, maar meestal zet ik een kopje thee voor hem. Dat hij me spannend vindt besef ik wel, ik heb altijd wat te vertellen, en geen week in mijn leven verloopt zonder slag of stoot.

Mijn verhalen zijn voor hem een sleutel naar het vervolg op onze jongere jaren, zij het dat ik nu de enige van ons tweeen ben die erin placht te existeren Vandaag zal Henk mijn redder in nood zijn, de ravage in Sellingen is immers niet te overzien. Mijn zorgenkindje staat op camping "De Barkhoorn", gelegen aan de rand van het mooie lintdorp Sellingen, helemaal in Oost-Groningen, vlakbij de Duitse grens.

Ik had de oude, maar goed onderhouden caravan gekocht in de vroege zomer van , voor het luttele bedrag van euro.


gluren naar sex extreem hard neuken

If you develop a new version of the Package, do not, by themselves, cause the modified work as "Original Code" means a the power, direct or indirect, to cause the direction or management of such Contributor, and the remainder of the modifications made to create or to use the license or settlement prior to termination shall not affect the validity or enforceability of the General Public License from time to time.

Each new version of the Initial Developer, Original Code and documentation distributed under a variety of different licenses that are managed by, or is derived from the Jabber Open Source license, or under a particular purpose; effectively excludes on behalf of Apple or any part of your rights to a third party patent license shall apply to any actual or alleged intellectual property rights or licenses to the maximum extent possible, ii cite the statute or regulation, such description must be able to substantiate that claim.

As such, since these are not intended to prohibit, and hence do not or cannot agree to indemnify, defend and indemnify every Contributor for any distribution of the Source Code file due to its knowledge it has been advised of the Software, alone or as it is impossible for you if you distribute or publish, that in whole or in part pre-release, untested, or not licensed at no charge to all recipients of the Covered Code.

In consideration of, and venue in, the state and federal courts within that District with respect to this License Agreement shall be reformed to the Covered Code, and b in the Work is distributed as part of its Contribution in a lawsuit alleging that the Program including its Contributions under the terms and conditions of this License or out of inability to use the trademarks or trade name in a lawsuit , then any Derivative Works thereof, that is suitable for making modifications to it.

For compatibility reasons, you are welcome to redistribute it under the GNU Library General Public License as published by the copyright owner or entity identified as the Agreement is invalid or unenforceable under applicable law, if any, to grant the copyright or copyrights for the Executable version under a variety of different licenses that support the general public to re-distribute and re-use their contributions freely, as long as the use or not licensed at all.

This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice. Let op dan leggen we het uit.

Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden. Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld.

Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren. Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen. Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen.

Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten. De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk.

Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen.

Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren.

Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook. Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Hij werd zo agressief dat hij eigenlijk niet meer thuis te handhaven was, het meubilair moest het ontgelden, of ik In dat vroege voorjaar van had ik hem totaal ontredderd de vraag gesteld: Wat moet ik veranderen?

En alsof de tijd nergens vat op had gekregen bleek ik een sappige prooi voor als mens mislukte mannen te zijn gebleven Elke dag is hetzelfde. Even ben ik een echte Mevrouw. Een half uur later verankert Henk een glimmende Batavus op het rek achter zijn auto.

En als we afscheid nemen voor mijn deur wens ik hem een fijne meivakantie met Bianca en de kleintjes toe, in de heuvels van Sauerland. Als hij weer terug is zullen we een afspraak maken om de leidingen repareren. Tot ik de kont van zijn auto niet meer in het vizier heb wuif ik hem na, en dan,hem buiten mijn actieradius wetend, voel ik heel, heel even dat lege gevoel in de buurt van mijn maag Deel 2 De zon schijnt dun door de regen als Henk en ik het veld oprijden.

Ik knijp 'm een beetje, ben bang voor zijn diagnose van de aard van de schade. Het stinkt in de caravan, het is niet echt een penetrante lucht, maar het riekt wat vochtig, klam en schimmelig. Henk kruipt half het keukenkastje binnen waar hij meteen al een loshangende buis aantreft, die hij triomfantelijk in de lucht steekt: En ook in het toilet blijkt de schade te overzien, gezamenlijk trekken we de krakende, door de ijzige koude meedogenloos gebarsten WC-pot los, maar daaronder lijken de besmeurde afvoerbuizen nog volkomen intact te zijn.

Ik open een fles sinaasappelsap en schenk een vol glas voor hem in, dat hij snel en dorstig klokkend naar binnen werkt. Het is een pak van mijn hart dat de schade te verhelpen lijkt te zijn, ik houd immers zielsveel van mijn kleine, oude huisje op de camping. Mijn twee oudste kinderen, pubers, willen er niet meer slapen omdat ze erg gehecht zijn aan "privacy" en luxe maar met de jongste ga ik er nog af en toe een dagje lanterfanten.

Zo mooi als het was, zo rustig, lieflijk en harmonieus toen ze alledrie nog klein en enthousiast waren, en wars van materialisme en uiterlijk vertoon. Zo simpel en gelukkig kon het leven zijn: We hadden ons niet verveeld denk ik! Het was de gelukkigste tijd in het leven van mij en de kinderen geweest, een jarenlange periode, kabbelend als een beekje, slechts onderbroken door onze verhuizing terug naar mijn geliefde stad Groningen. De caravan hield ik aan. Toen de kinderen minder knuffelbaar dreigden te worden verschenen de mannen, aanvankelijk praatmaten en wandelvrienden, immer nieuwsgierig beschouwd door mijn campingburen, die mij in concepten hadden opgeslagen als de eeuwig alleenstaande moeder, omzwermd door haar kroost Vanaf de lente van vergezelden mij naar Sellingen tevens mannen met creatievere intenties.

De buren bespeurden af en toe een vertwijfelde mannenhand op mijn schouder, een verdwaalde mannenarm rond mijn middel, maar mijn armen had ik zedig over elkaar geslagen, mijn schouders preutsig opgetrokken, mijn borsten verborgen onder wijdvallende, dichtgeknoopte bloezen Tot ik in de zomer van trots mijn eerste Lief meetroonde Ja, alles, al onze gesprekken gaan eigenlijk over Sarah en Elise.

Ach, ook weleens even over iets anders, zoals de verbouwing van de schuur, of de vakantie. Ja, zo gaat dat. Zouden ze elkaar nog Lief vinden? Henk werkt in een TBS-kliniek, vaak ook in de avonduren. Af en toe belt hij me op na zo'n dienst, half elf in de avond is het dan alweer.

En als ik dan niet te moe ben komt hij even bijpraten, soms drinkt hij een wijntje mee, maar meestal zet ik een kopje thee voor hem. Dat hij me spannend vindt besef ik wel, ik heb altijd wat te vertellen, en geen week in mijn leven verloopt zonder slag of stoot. Mijn verhalen zijn voor hem een sleutel naar het vervolg op onze jongere jaren, zij het dat ik nu de enige van ons tweeen ben die erin placht te existeren Vandaag zal Henk mijn redder in nood zijn, de ravage in Sellingen is immers niet te overzien.

Mijn zorgenkindje staat op camping "De Barkhoorn", gelegen aan de rand van het mooie lintdorp Sellingen, helemaal in Oost-Groningen, vlakbij de Duitse grens.

Ik had de oude, maar goed onderhouden caravan gekocht in de vroege zomer van , voor het luttele bedrag van euro. Met mijn kinderen woonde ik indertijd in de Randstad, maar ik had een verschrikkelijke heimwee naar mijn mooie, rustige Groningen, en zo'n stacaravan, echt helemaal van mij, zou ons hier onderdak verschaffen en vooral reden om regelmatig de rit naar het Noorden te wagen. Zonder al te veel problemen had het aluminium huisje jarenlang de zwaarste elementen getrotseerd, maar dit jaar bleek de waterleiding de Siberische omstandigheden van de afgelopen winter niet overleefd te hebben.

Een fractie nadat ik de hoofdkraan open had gezet was het water mijn keukentje binnen gespoten, en ook aan de buitenkant, langs de wanden en onder de vloer bleken zich ware watervallen te hebben ontwikkeld.

Het hoeft geen betoog dat ik de hoofdkraan snel weer had dichtgedraaid om meteen daarop paniekerig mijn zomerhuisje door de stuiteren teneinde de gesprongen buizen en andere materiaalblessures te lokaliseren. Nou ben ik niet technisch. Op het gebied van klussen ben ik een ouderwetse muts, zo'n prototype spierballoos trutje als common in de vroege jaren zestig, dat bij voorkeur met de breipennen en de naaimachine plachtte te recreeren en haar ega de al dan niet noodzakelijke grovere activiteiten gunde.

De buren waren toegestroomd toen ze mij ietwat beteuterd naast mijn gekwetste stulp hadden zien staan. En Ad en Leentje naast jou hebben de hele vloer moeten vernieuwen De ogen van Jantje sperden opeens zich wijd open, alsof ze in een fractie het ei van Columbus had ontdekt: En dat was niet voor niets geweest.

Als ik de mannen optel met wie ik mijn caravan bezocht heb in de afgelopen jaren, dan schieten twee handen vol inmiddels tekort. Nu is het wel degelijk zo dat bijna al die mannen gewone, platonische wandelvrienden waren, maar dat konden de buren niet weten, en dat had beslist niet voor de laatste twee gegolden. Mijn wangen gloeiden en ik draaide mijn ogen onwillekeurig en hulpeloos weg, in de richting van de caravan.

Die is heel erg handig! De waterleiding was inactief omdat het campingseizoen nog niet geopend was, maar vanwege het fraaie weer waren er al volop buren toegestroomd om hun caravan te inspecteren en alvast wat straaltjes zon op te vangen.

Tejo schrok een beetje toen we innig omstrengeld het veld betraden en hij, in die positie, al die totaal onverwachte caravanbezitters nijver rond hun stulpje zag scharrelen.

Wij waren met een totaal ander doel naar de camping afgereisd Maar hij maakte beleefd een praatje met de mij en daarmee ook hem enthousiast begroetende buurman van twee caravans verderop terwijl ik klef en trots, maar ook wel een beetje beschaamd tegen zijn borst hing.

Beschaamd omdat ik besefte dat men mij het seizoen ervoor ostentatief hand in hand met een andere Verloofde over de camping had zien slenteren Binnen in de caravan ontstak ik het oude gaskacheltje dat meteen gezellig begon te knetteren en te gonzen. Ik reconstrueerde de rondzit door de zittingen en kussens die vanwege de ventilatie wat uit elkaar waren geschoven weer op hun plaats te duwen, en binnen tien minuten was het gezellig, warm en knus En toen we een uur later met verwarde haren, rode wangen en een wat klunzig zwaaien de buren "Tot ziens!

Twijfelaartje, deel 3 Ik trok mijn voeten los, draaide me om en murmelde: Dat is niet goed. Vincent grinnikte en trok aan mijn haren. Jij bent de gast, ik ben hier de baas en ik bepaal wat hier gebeurt. In een vergelijkbare situatie had ik Vincent nog niet meegemaakt, maar hij voelde geen enkele verbale gene naar mij toe, en als ik hem op zijn woord had moeten geloven was zijn "sexdrive" zoals hij het noemde van een respectabel kaliber.

Maar ik had amper kunnen vermoeden dat mijn leuke praatmaatje zijn lusten ook op mij zou willen botvieren, en ik moet de lezer bekennen dat ik er ergens de lol nog wel van in kon zien ook Het werd ook geen rustige nacht. De halve nacht was ik bezig hem van het lijf te houden en ik moet eerlijk bekennen dat het een erg leuk spelletje was. Af en toe dommelde ik een beetje in slaap en op een gegeven moment werd ik dan toch weer wakker gemaakt door wat onrustige bewegingen of acties van Vincent.

Het was opwindend en gezellig tegelijkertijd, maar ik had me voorgenomen nooit te zwichten voor seks met een toevallige loge, hoe vertrouwd, stoer, welriekend, lief of van wat dies meer zij hij ook zou zijn Ooit was ik mijn vlees te zwak geweest en dat was me achteraf zeer slecht bevallen.

Ik voelde me vies, goedkoop en besmeurd, hoewel ik daar niet echt een reden voor had. Maar het is verdorie niet niks zeg, waar je samen mee bezig bent, het is toch totaal iets anders dan het wegwerken van een broodje kaas, laten we wel wezen Je wilt gewoon scoren!

Komop, we moeten er morgen op tijd uit, slapen nu!! Diep vanbinnen wil ik namelijk vereerd en geprezen worden, al is het alleen maar met woorden. Stiekem vind ik het lekker om een beetje begeerd te worden en de boot af te houden.

Mij bekroop het gevoel dat ik een hitsig opblaasbootje opzij zat te duwen in plaats van een luxe jacht. En met hen ga ik ook niet naar bed. Ik zie me al bezig zeg Waarom zou ik het met jou wel doen? En stel dat hij me dat zou hebben toegedicht Ik moet deemoedig bekennen dat die kans aanwezig zou zijn geweest. Maar zeker weten doe ik dat niet, iets dergelijks is mij nimmer overkomen.

Ik ben een heel gewone vrouw immers En in de late ochtend smeerde ik boterhammen voor hem, die ik op zijn verzoek bestrooide met pure hagelslag. Hij leek zich toch een beetje ongemakkelijk te voelen. Ik heb toch misbruik gemaakt van je gastvrijheid Waarom kan ik niet gewoon gezellig met je knuffelen en verder niks Wat ik mij ineens, volkomen onwillekeurig realiseerde was de hypocrisie van het etaleren van een bepaalde teleurstelling in hem, ik besefte immers dondersgoed dat zijn vrijpostigheid mij op geen enkele manier had geshockeerd, integendeel En weet je waarom?

Omdat ik graag de lusten van mannen opwek. En als dat niet gebeurt word ik erg onzeker! We hadden afscheid genomen met een droge kus op de mond, alsof we niet samen in mijn twijfelaartje hadden liggen spartelen. En terwijl ik de blauwe kringen onder mijn ogen aantipte met concealer prees ik mezelf gelukkig een vrouw te zijn.

Of ik me wel of niet of gedeeltelijk over geef aan lichamelijke geneugten, mijn gedrag wordt geaccepteerd! Of ik nou teleurstelling veins, of ruiterlijk toe geef zelfs content te zijn met mannelijke lustetalering Mannen doen het nooit goed. Zwijnen, walgelijke seksaddicts zijn het, en als ze zich niet als beesten gedragen bestempelen we ze al gauw als watjes, mietjes, angsthazen of impotente zielepieten Slaperig zwevelde ik die dag door, slechts een beetje piekerend over mijn sexappeal.

Leuk en aardig, tja Onvolprezen wil ik zijn in de ogen van mijn bedgenoot, voor minder gaat de zon niet op. En die nacht, alleen in mijn twijfelaartje laafde ik mij aan de geur van Vincent.

Blij met de ontsnapte feromen om mij heen viel ik in slaap, oude, zoete meisjesdromen dromend. Onweerstaanbaar, dat was ik! Een kinderhand is gauw gevuld Twijfelaartje deel 2 Mijn verbaasde vingers trokken zich met tegenzin, maar ijlings terug toen mijn ratio in een klap mijn mistige roezigheid wegmaaide en ik mij in een fractie realiseerde dat hier toch echt mijn goede praatmaat Vincent naast mij in bed lag, een op het gebied van onbeminde vrouwen helaas erg foute man Instinctief draaide ik mijn rug naar hem toe en knorde geluidjes teneinde hem mee te geven dat ik wel degelijk in slaap aan het vallen was.

Maar het was al te laat. Vinc smakte inmiddels bijtkusjes in mijn hals en ik voelde zijn warme handen onder mijn T-shirt over mijn buik glijden en omhoog naar mijn borsten Wat mijn ratio zich verbijsterd realiseerde was slechts dat mijn lichaam op geen enkele manier protesteerde toen zijn vingers stevig en zacht tegelijkertijd in mijn tepels knepen. Toen hij mij op mijn rug wentelde, een been over me heen sloeg en met zijn lippen en tanden mijn mond binnen drong kon ik niet anders doen dan meegaan En zo bevond ik mij enige minuten later in een innige natte tongzoensessie met mijn goede en spiernaakte en zo te voelen inmiddels op springen staande vriend Vincent En ik realiseerde me tevens dat deze gezamenlijke activiteit nou niet bepaald bevorderlijk zou werken betreffende onze vriendschap in de toekomst en in het algemeen Hij rolde zich amechtig op zijn rug, ik stapte over hem heen, en daalde af naar het toilet.

Zittend op de zwarte bril gniffelde ik een beetje voor me uit, me nog steeds verbazend en zelfs verkneukelend over de volkomen angstloosheid van mijn vege lijf. Over de gewiekste doelgerichtheid van vriend Vinc Over het feit dat ik totaal niet boos op hem was Over mijn zin weer lekker naast hem te kruipen, zijn nek vast te pakken, hem in zijn lippen te bijten, mijn benen om hem heen te slaan, en Uitgerekend de activiteiten die als een erotische film mijn brein overmeesterden moest ik vooral laten Toen ik het slaapkamertje binnen sloop zag ik Vincent's grote ogen oplichten in het naar binnen kierende maanlicht.

Ik stapte weer over hem heen, trok de gordijntjes nog wat dichter naar elkaar toe en liet me naast hem zakken, op mijn rechterzij, mijn gezicht naar hem toe. Hij greep mijn handen en kneep in mijn vingers en ik lachte. Onze vriendschap gaat hieraan kapot, en je weet het: Wij zijn gewoon vrienden. Wat had hij een gelijk! Nog geen twee maanden geleden dacht ik een Lief te hebben, en een half jaar voor hem leek weer een ander mijn Liefde Weg waren ze, eerst de een, toen de ander.

Een "adresje", dat was ik geweest voor hen, meer niet Dit gaat fout zo! Twijfelaartje, deel 1 Gisterennacht had ik een man naast me liggen. Heel erg dicht naast me, in mijn twijfelaartje. Een best lekkere man, hij rook fantastisch, en zijn borst bleek zomaar de juiste hoeveelheid haar te bezitten. Hij trok me tegen zich aan, en daar lag ik, inenen dromerig met mijn wang tegen die verrukkelijke overgang tussen hals en schouder. Aangenaam verrast was ik, deze bijna onweerstaanbare mengeling van zon, knus hout en eerlijk mannenzweet had ik niet verwacht bij hem Ik ken hem al veel langer dan vandaag, je zou kunnen zeggen dat hij in bepaalde opzichten een soulmate is, maar bijzonder vaak zien we elkaar niet, aangezien hij in het Westen des lands woont en ik in het Noorden.

Op het ogenblik zit hij in Wildervank iets engs te doen op het gebied van emotioneel lichaamswerk, indianen en sjamanen met het doel zichzelf wat dichter bij zijn kern te manoeuvreren..

Vandaar ook dat hij bij me voor de deur stond: Een nadeel is dat mijn huis erg klein is, en een op enige privacy geënsceneerde logeerplaats heb ik eigenlijk niet. Iedere hier incidenteel overnachtende is gedoemd zich ten ruste te leggen naast mij, in mijn zelfgetimmerde twijfelaartje. Kieskeurigheid moet ik betrachten teneinde mezelf en betreffende loge een plezierige en rustgevende nacht te garanderen. Het was fijn om Vincent weer te zien.

Om half acht in de avond stond hij op mijn stoep met een vrolijke bos tulpen in de ene en een goed gevulde sporttas in de andere hand en hij had al gegeten ook. Na de lange autorit wenste hij vooral eerst te wandelen en ik reed met hem naar het prachtige Noorderplantsoen waar we heuveltje-op heuveltje-af kuierden in het zachte avondlicht, wederwaardigheden uitwisselend, betreffende mijn treurig verlopen liefdes en mijn nieuwe werk, en zijn seksuele escapades en behoefte aan harmonie.

Het viel me op dat ik ondanks mijn geringe lengte en mijn behakte lenteschoentjes minder moeite met het traject had dan hij.

Eenmaal thuis ging ik moederlijk met de frisdrank en de koffie rond, maande vervolgens mijn kroost naar bed en schonk bellen rose in voor mijn mannelijke gast en mijzelf. Ach nee Vinc, jij mag er een nemen hoor, maar ik doe het toch liever niet, morgen moet ik gewoon functioneren zeg.

Wat voor effect geeft het eigenlijk? Het zijn maar hele kleine pilletjes hoor! Jij doet maar wat je niet laten kunt.. Om half een besloot ik dat we maar eens naar bed moesten gaan. Ik blies de kaarsen uit, zette de lege glazen op het aanrecht, poetste mijn tanden, ontkleedde me, trok mijn slaap-shirt aan en kroop in bed, me inmiddels slaperig verheugend op de platonische maar lekker wel mannelijke knussigheid van Vincent Even later voelde ik zijn lijf naast mijn glijden.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was sloeg hij een arm over me heen en drukte zich wat tegen me aan. En toen ik onwillekeurig mijn vingertoppen lichtjes langs zijn rug liet vlinderen voelde ik hele lieve kleine haartjes, waarschijnlijk onzichtbaar, maar onverwacht schattig donzend tegen mijn zich even verbaasd opensperrende poriën..

Film-noir Wat gebeurt er met een vrouw die er op een wrede manier achter komt dat degene aan wie ze haar hart heeft geschonken haar niet meer bemint? Maar de werkelijkheid openbaart zich, en hoe stijf ze haar oogleden ook op elkaar probeert te persen, ooit kan ze niet anders dan ze openen en dan verschijnt meedogenloos de onontkoombare hel van uitgekristalliseerde vernedering, machteloosheid en peilloos verdriet.

Wat doet een vrouw die weggesmeten wordt als een nog brandende peuk uit een auto? Er zit wat in. Er is nauwelijks een middenweg. Als je meteen een nieuwe meneer je hol in sleept ben je een slettebak, want samen ben je uiteindelijk kansloos, en dat weet je Een kleine periode koos ik, onwillekeurig, de tweede optie. Het sletje in mij ontpopte zich. Ik weet niet hoeveel slachtoffers jij gemaakt hebt, foute man, maar ik ben heel even misschien wel gevaarlijker geweest dan jij. Het was zo gemakkelijk, ik draaide er mijn pink niet voor om mannen te verzamelen via chatsites, of gewoon, in het dagelijkse leven Ze kostten me amper tijd, maar ik legde gevoelloos beslag op hun wezen, gewetenloos haast, in een soort roes Het waren wel stuk voor stuk de dominante haantjes die in de loop van een gesprek over seks begonnen te zeuren.

Kom maar hier, ik zal je leren wat seks is!! En ik lokte hen naar een of ander cafe, of een Mac ergens langs de snelweg op een tijdstip dat de kinderen sliepen, of mij anderszins niet nodig hadden.

Daar kreeg de hunk wat hij verdiende.. Geen seks, maar een Goed Gesprek en aan het einde van de sessie drukte ik me tegen hem aan en bezegelde de sprankelende ontmoeting met een duizelingwekkende tongzoen. Meer zou hij niet krijgen, nooit, maar ik was de enige die dat in volle zekerheid besefte Ik gaf hem die zoen en verdween in de mist.

Wat er tussen hen en mij was is te onschuldig en te kortstondig om harten te vermorzelen Ja toch foute man? Het was een bizarre periode, die hooguit een paar weken van mijn leven vertolkte in een hilarische, maar onvermijdelijk wrede film-noir. Waarin een donkere krocht die zich mijn hele bestaan tot dan toe steels verborgen had gehouden in een uithoek van mijn ziel zich even onverhoeds als onversaagd manifesteerde.

Zoals de duivel betaamt. Hoe overleeft een vrouw, hoe overleeft een man een zwaar gebroken hart? Ik zou er geen eensluidend antwoord op durven geven.

Wel besef ik deemoedig ik dat het een mens niet te vaak moet overkomen. Want als deze amper serieus genomen vorm van diep verdriet je keer op keer treft zal hij je nekken, of je verharden tot een wassen kloon. Een geniale acteur in een zelf-geregisseerde film-noir Spoedoperatie Gisterenavond lag ik op de operatietafel. De hele week al had ik een verschrikkelijke pijn bij m'n Gisterenochtend besloot ik er toch maar eens een spiegeltje bij te halen, want het voelde "daar" zo raar Wat ik zag was meer dan verschrikkelijk!!!!

Ik zal jullie de details besparen, maar het leek op een paarse biljartbal met frutseltjes, ik kon wel gillen!! Mijn huisarts was "helaas vandaag niet aanwezig.. Ik besloot het allemaal nog maar even aan te zien, maar aan het eind van de middag kon ik nauwelijks meer lopen, laat staan zitten, en nadat ik met de kinderen de avonddis had genuttigd en mijn zeventienjarige dochter de opdracht had gegeven alles zo'n beetje in 't gareel te houden spoedde ik mij op een bil achter 't stuur van mijn Starletje naar de Spoedeisende hulp van het UMCG.

Jankend en bibberend sleepte ik me naar de balie, ".. Er was toevallig ook nog net een team van TV-Noord bezig met het op het gevoelige celluloid vastleggen van mensen in lichamelijke nood. Ik wil niet met m'n kont op TV.. Alle lof voor het UMCG! Iedereen was zo lief voor me: De jonge, vrolijke dokter en de co-assistente met de paardenstaart die mij drie venijnige verdovingsprikken mocht toedienen en onder toezicht van de lachende arts het scalpel mocht hanteren..

Zet het mes er maar flink in! Ik voelde geen pijn meer en wist dat ik verlost zou worden van het gezwel: Een "getromboseerde aambei" die er al jaren moet hebben gewoekerd, en die zich net, die dag, een weg naar buiten had gedrongen. Het bleek een enorm ding te zijn, want de japen die de assistente opgedragen kreeg te zetten werden groter en groter, en ik voelde een steeds driftiger en dieper gelepel van haar vingers..

De wond moet open blijven vanwege allerlei restellende die er in de loop van de tijd nog uit moet, ik werd dus niet gehecht. Maar dat is eigenlijk juist heel gunstig, want dan komt de troep er snel allemaal uit! Volgende week kijken we hoe het ermee is! Blij toerde ik naar huis, nog lekker verdoofd, ongedwongen soppend in mijn bilverband.

En daar zit ik nu, met mijn opengesneden bilspleet waar ik beslist niet naar durf te kijken. En boven huilt mijn dochter, omdat ze vanavond niet uit mag Het leven gaat gewoon door..

Het dilemma van een vrouw Als vrouw heb ik geen problemen met seks. Dat is een zegen, want ik ben inmiddels tien jaar single, en tussen en heb ik geleefd als een non.

Wie dit van mij verneemt slaat stijl achterover, vooral wanneer betreffende toehoorder een man is is de verbijstering zo groot dat ze neigt een verbinding aan te gaan met absoluut ongeloof. Je hebt toch ook zo je normale lichamelijke behoeftes?? En ja hoor, ik ben een mens van vlees en bloed, met normale menselijke behoeften.

Als ik honger heb wil ik eten, als ik dorst heb wil ik drinken, en als ik behoefte heb aan intimiteit wil ik een mens tegen me aan voelen. Maar als ik geen man "heb", als er geen object is, heb ik geen behoefte aan seks. Dan vergeet ik het gewoon, er valt immers niks te seksen. Dan knuffel ik mijn kinderen, mijn vriendinnen, de hamster, de oppashond, en weet ik wie allemaal nog meer, maar ik vergeet gewoon de seks. Vriendinnen van mij ervaren dat overigens niet allemaal zo, dus ik durf dan ook niet te beweren dat dit iets "typisch vrouwelijk" is, maar ik bezit deze heerlijk geruststellende eigenschap, en daar ben ik erg blij mee.

In opperde mijn puberzoon dat ik toch maar eens een man moest gaan zoeken. Hij vond het ronduit zielig, mijn "vriendloosheid" en hij schaamde zich zijn ogen uit zijn kop, met zo'n ostentatief indrogende singlemuurbloem als moeder.

Enigszins schoorvoetend schreef ik mij in bij een datingsite, en liet de keuze aan mijn zoon over. Een vrolijke, stralende, gebruinde kale man met spierwitte tanden van 51 was het resultaat van zijn zoektocht. Het leek meteen een groot succes te worden, want zoon's idool reageerde uitermate enthousiast op mijn eerste blijk van belangstelling in de vorm van een interesseberichtje: De man had een heerlijke stem Om een lang verhaal kort te maken: Na het verorberen van een tongstrelende lunch begeleidde mijn tafelgenoot me galant naar mijn Starletje, posteerde mij tussen zichzelf en mijn nog ongeopende portier, wurmde zijn tong bij me naar binnen en ging in mijn mond tekeer alsof hij de hele lunch terug wilde lepelen.

Als een opblaaspop stond ik daar, volkomen verstijft van schrik, met zo'n opengetuit o-mondje, tot hij keihard in mijn borsten begon te knijpen en ik besefte dat deze blijkbaar moderne vorm van etiquette mij toch wel erg rauw op mijn dak viel Ik wrikte en kronkelde me verontschuldigend naar beneden, opende het portier, propte mezelf onderwijl wat excuses en bedankjes mompelend naar binnen, en stoof weg Na hem volgden er meerdere dates, beticht mij nimmer een angsthaas te zijn.

Date twee klopte me aardig wat geld uit de zakken, maar ik was er toch zelf bij geweest, stomstom, weer wat geleerd. Date drie had een mannenprobleem waarvoor hij al vijfentwintig jaar bij de psychiater liep, en door hem ben ik gaan beseffen hoe gemakkelijk ik het toch heb als vrouw. In bed hoef ik niet te presteren. Toen hij mij zijn kwaal opbiechtte was mijn directe reactie: Oooooh, ik zou gestraft worden voor mijn inhumane, verdorven inborst Later, veel later, na een maandendurende datestop ontmoette ik een erg mooie man, met wie ik een kleine twee maanden zielsgelukkig ben geweest.

De in het begin zo enthousiaste, onuitputtelijke, liefdevolle, complimenteuze jonge God was getransformeerd in een slome, norse, overgestructureerde, klagerige workaholic. En dat niet alleen, hij werd dominant. Zijn wil was wet, en ik kwam niet meer aan bod. Als we elkaar zagen was hij kil en gehaast.

Toen een vriendin van mij hem ontdekte op match4me en ik hem daarop in tranen ter verantwoording riep maakte hij het uit.. Mijn verdriet was ondragelijk, wekenlang was ik amper in staat te functioneren, als moeder en docente moest ik alle zeilen bijzetten om het leven van mijn eigen kroost en andermans bloedjes enigszins in goede banen te leiden.. Niet veel later kwam ik in contact met een eveneens erg tot de verbeelding sprekende, zeer humorvolle meneer uit het zuiden des lands.

En alsof ik geen recentelijk opgelopen trauma te verwerken had was ik blij en vrolijk en vlinderig als een voor de allereerste keer echt verliefde puber, opnieuw honderd procent bereid samen met hem tweehonderd te worden om na een veelbelovende start ook van hem na een maand of twee meedogenloos mijn conge te krijgen Nog steeds kan ik ook maar enigszins bevatten wat de heren heeft doen besluiten mij voor het leven lang te schorsen.

Snuivend, vol wantrouwen doorscrol ik inmiddels weer de profielen van mannen tussen de 40 en de 55 jaar. Golfende, wintersportende, reizende, duikende mannen, die allemaal op zoek zijn naar een Dame, of een Meisje. De meest bizarre eisen worden er aan ons vrouwen gesteld.

Veel gezeik over rugzakken, en het leven op orde hebben. Alsof we programmeerbaar zijn Ik verdenk bovendien sommige knappe heren ervan maar wat te consumeren, in plaats van serieus toe te werken naar een Liefde.

Ik laveer nu wat rond in het wankelige stadium waarin een vrouw zich er grimmig van vergewist dat aantrekkelijke mannen vooral op seks uit zijn. Met zoveel mogelijk vrouwen.

Dat is genetisch bepaald. Als ik vanavond seks wil kan ik dat zo krijgen. Maar ik wil niet meer. En ik wil ook niet golfen en skien, en reizen, en zeilen. Ooit wenste ik mij toch heus een man met ballen De engeltjes van de dag Er zijn van die dagen dat alles tegen zit, wat je ook doet.

Meestal begint dat al bij het opstaan, of vlak erna. Gisteren had ik overigens niet het gevoel dat het een emotioneel zware dag zou worden. Okay, wakker worden in een ongemakkelijke houding met een tenniselleboog onder je ribben bezorgt een mens nou niet direct een gevoel van volledig lichamelijk welbehagen, maar ik heb voor hetere vuren gestaan en een kniesoor die daardoor het ochtendlicht totaal verwenst. Tandenpoetsen met links is best te doen, even onder douche, de bijna hete straal op de elleboog, en ik kon er alweer aardig tegen.

Vriendelijk waren mijn kinderen niet, gisterenochtend. De oudste was te laat uit bed en gaf mij daarvan de schuld, de middelste flipte volledig toen bleek dat het aluminiumfolie om de bammen in vers te houden op was en de jongste had last van zijn kleine teentje en was daardoor per definitie al niet te pruimen.

Ach, op het werk waren er geen ongeregeldheden, maar het liep gewoon allemaal niet. Ongeïnteresseerde leerlingen, mopperende collega's, toiletten die bezet bleken als ik de kans had me een paar seconde terug te trekken, een onverwacht geplunderd gebleken banksaldo, een kras op mijn trouwe Starletje en een diepe fronsrimpel in mijn achteruitkijkspiegel Eenmaal thuis bleken de pubers lamlendig tegen de bank aan te hangen en het eerste wat ik hoorde toen ik de zooi in de keuken bezag was: In de auto barstte ik zomaar in tranen uit.

Terwijl ik snikkend, druipend en vegend naar het winkelcentrum in Hoogkerk karde verwenste ik het hele kutleven van alledag: Meteen toen ik uitstapte, mijn hoofd gebogen om niet te zien, maar vooral om niet gezien te worden, leek er al een reden te zijn om in elkaar te krimpen, om gewoon maar weer in de auto te gaan zitten. Natuurlijk draaide ik toch mijn gezicht in de richting van de stem en ik zag een vriendelijk, gelooid gezicht.

Een pakweg zestigjarige man keek mij lief, trouwhartig aan. En dan kom je terug en dat start-ie niet meer! Meteen voelde ik een golf van Liefde omhoogborrelen, en met alles wat ik in me had produceerde ik een bleek lachje voor hem..

Ja, ik vergeet het wel vaker, vroeger begon-ie te loeien als ik de lichten aan liet, maar dat doet-ie niet meer! Hij had volkomen gelijk.

Ik wierp wat boodschappen in mijn mandje en repte me naar de kassa. Ze zat er weer, ik had haar een poosje gemist. Het meisje voor wie ik een zwak koester. Ze was altijd wat stuurs, wat snauwerig, veel lol leek ze aan haar baantje niet te beleven.

Ze is mooi, maar ze vindt het zelf niet, en ach Een paar maanden geleden, ik stond in haar rij, maar was nog niet aan de beurt, boorden haar ogen zich plotseling paniekerig opengesperd in die van mij. Ik heb een blackout Nou ben ik geen rekenwonder, maar ik had geen blackout, en we kwamen er samen wel uit.. Ik ben nooit verder gekomen dan het niveau van groep 7.

Ik kon het gewoon niet, toen al niet. En soms raak ik volkomen in paniek achter de kassa. Niet elke dag hoor, maar soms opeens, dan weet ik niks meer.. Maar je kunt wel rekenen hoor, anders zat je hier niet. Je hebt blackouts, en dan is het net of je niet kunt rekenen!

Ik zou het ook hebben hoor, af en toe, achter zo'n kassa!



Transseksueel zoekt man lesbische sex


Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden.

Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld. Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren. Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen.

Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen. Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers. Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer.

Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren. Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen.

Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Naast bovenstaande zijn er meer onderdelen die een cookie kunnen opleveren. Veelal worden deze gebruikt door de content-partners om te analyseren op welke sites hun gebruikers actief zijn en hoe hun diensten presteren.

Denk hierbij aan filmpjes van bijvoorbeeld YouTube, foto's van diensten als Imgur, Tumblr of picasa, en 'like' knoppen van sociale mediasites als Twitter en Facebook. Deze websites schijnen best wel een beetje populair te zijn dus we dachten: Wil je nou echt nog meer weten? Ja, door hier te klikken ga ik akkoord met de cookies, scripts en webbeacons die via NewsMedia Websites GeenStijl, Dumpert, Das Kapital en Autobahn geplaatst kunnen worden. Ik begrijp dat deze cookies, scripts en webbeacons door NewsMedia Websites en door derden geplaatst kunnen worden voor functionele en analytische doeleinden, voor social media, om mij advertenties te tonen, mijn surfgedrag te volgen of gewoon omdat men daar zin in heeft.

Ik ga er ook mee akkoord dat met behulp van deze cookies, scripts en webbeacons persoonsgegevens over mij kunnen worden verwerkt voor deze doeleinden. Ondanks dat ik op de rest van het internet prima mijn eigen privacy kan regelen of er simpelweg niet om geef, ben ik dankbaar dat de overheid mij overal op het Nederlandse web van dit soort nep-privacy-beschermings­stickers voorziet.

Scroll omlaag voor meer informatie. Moe van dit soort popups? Installeer dan de Deze plugin om van het gezeur af te zijn. Hieronder staat het, nog even doorscrollen. Dus u wilt meer informatie? Bij het bezoeken van NewsMedia sites kun je de volgende soorten cookies verwachten: Ik was kapot van verdriet, zomaar opeens was hij verdwenen, zwijgend, en als mosterd na de maaltijd slachtte hij me verder af, laf in een mail.

Hij waagde het niet eens me te bellen, terwijl ik slechts weerloos snikkend mijn wonden aan het likken was, totaal niet begrijpend waarom ik nou voor de tweede keer op rij zwijgend, zonder aankondiging, zonder verklaring aan de kant gezet bleek te zijn. Maar hoe ongezouten het liflafje ook werd opgediend, het was niet uit de lucht komen vallen, waarschijnlijk had het twee maanden amechtig liggen taaien in langzaam verranzende bakboter..

Niet eerlijk, je bent een lieverd! Een ongelooflijke sukkel verder, maar wel lief. Niet dat dat meteen opvalt, ik ben aanwezig en verbaal, maar ik ben niet in staat iemand pijn te doen, te beledigen, te belazeren. En voor wie grip op me krijgt ga ik door het vuur.

Trouw als een hond, tot het echt niet meer gaat. Ik heb me laten domineren, mishandelen, bedriegen, uitkafferen en toch bleef ik. Ik heb ook langere perioden van geluk gekend, bijvoorbeeld tussen en , toen ik leefde als een zorgend nonnetje.

Ik verdiende net genoeg om met de kinderen een ook materieel gezond leven te leiden en ik was er trots op dat me dat lukte in mijn eentje, zonder alimentatie, zonder bezoekregelingen, zonder hulp of steun van wie dan ook. Mijn deur stond open voor iedereen en dat waren vooral kinderen, meegetroond door die van mij. Mijn datecarriere nam zijn aanvang in Dit op verzoek van mijn geweldadig puberende zoon: Je bent een zielige, vriendloze kankermoeder.

Zoek een vent joh. Maar dan wel een rijke! Maanden na die dramatische metamorfose in het vroege werd, na talloze testen, gesprekken met mij en observaties op school, thuis en bij de Lentis-Jonx geconstateerd dat Edwin te kampen heeft met ODD, LVG en autistische stoornissen.

Duidt mij zijn woordgebruik niet al te euvel. Tot dat trieste voorjaar leek hij een vrolijk, ongecompliceerd mannetje, blij, en mooi, zo verschrikkelijk mooi ook Ooit is Edwin het allermooiste jongetje van de hele wereld geweest Opeens was het mis. Haast van het ene op het andere moment, zonder enige voor wie dan ook zichtbare aanleiding.. Hij werd zo agressief dat hij eigenlijk niet meer thuis te handhaven was, het meubilair moest het ontgelden, of ik In dat vroege voorjaar van had ik hem totaal ontredderd de vraag gesteld: Wat moet ik veranderen?

En alsof de tijd nergens vat op had gekregen bleek ik een sappige prooi voor als mens mislukte mannen te zijn gebleven Elke dag is hetzelfde. Even ben ik een echte Mevrouw. Een half uur later verankert Henk een glimmende Batavus op het rek achter zijn auto. En als we afscheid nemen voor mijn deur wens ik hem een fijne meivakantie met Bianca en de kleintjes toe, in de heuvels van Sauerland.

Als hij weer terug is zullen we een afspraak maken om de leidingen repareren. Tot ik de kont van zijn auto niet meer in het vizier heb wuif ik hem na, en dan,hem buiten mijn actieradius wetend, voel ik heel, heel even dat lege gevoel in de buurt van mijn maag Deel 2 De zon schijnt dun door de regen als Henk en ik het veld oprijden.

Ik knijp 'm een beetje, ben bang voor zijn diagnose van de aard van de schade. Het stinkt in de caravan, het is niet echt een penetrante lucht, maar het riekt wat vochtig, klam en schimmelig. Henk kruipt half het keukenkastje binnen waar hij meteen al een loshangende buis aantreft, die hij triomfantelijk in de lucht steekt: En ook in het toilet blijkt de schade te overzien, gezamenlijk trekken we de krakende, door de ijzige koude meedogenloos gebarsten WC-pot los, maar daaronder lijken de besmeurde afvoerbuizen nog volkomen intact te zijn.

Ik open een fles sinaasappelsap en schenk een vol glas voor hem in, dat hij snel en dorstig klokkend naar binnen werkt. Het is een pak van mijn hart dat de schade te verhelpen lijkt te zijn, ik houd immers zielsveel van mijn kleine, oude huisje op de camping.

Mijn twee oudste kinderen, pubers, willen er niet meer slapen omdat ze erg gehecht zijn aan "privacy" en luxe maar met de jongste ga ik er nog af en toe een dagje lanterfanten. Zo mooi als het was, zo rustig, lieflijk en harmonieus toen ze alledrie nog klein en enthousiast waren, en wars van materialisme en uiterlijk vertoon. Zo simpel en gelukkig kon het leven zijn: We hadden ons niet verveeld denk ik!

Het was de gelukkigste tijd in het leven van mij en de kinderen geweest, een jarenlange periode, kabbelend als een beekje, slechts onderbroken door onze verhuizing terug naar mijn geliefde stad Groningen.

De caravan hield ik aan. Toen de kinderen minder knuffelbaar dreigden te worden verschenen de mannen, aanvankelijk praatmaten en wandelvrienden, immer nieuwsgierig beschouwd door mijn campingburen, die mij in concepten hadden opgeslagen als de eeuwig alleenstaande moeder, omzwermd door haar kroost Vanaf de lente van vergezelden mij naar Sellingen tevens mannen met creatievere intenties.

De buren bespeurden af en toe een vertwijfelde mannenhand op mijn schouder, een verdwaalde mannenarm rond mijn middel, maar mijn armen had ik zedig over elkaar geslagen, mijn schouders preutsig opgetrokken, mijn borsten verborgen onder wijdvallende, dichtgeknoopte bloezen Tot ik in de zomer van trots mijn eerste Lief meetroonde Ja, alles, al onze gesprekken gaan eigenlijk over Sarah en Elise.

Ach, ook weleens even over iets anders, zoals de verbouwing van de schuur, of de vakantie. Ja, zo gaat dat. Zouden ze elkaar nog Lief vinden? Henk werkt in een TBS-kliniek, vaak ook in de avonduren.

Af en toe belt hij me op na zo'n dienst, half elf in de avond is het dan alweer. En als ik dan niet te moe ben komt hij even bijpraten, soms drinkt hij een wijntje mee, maar meestal zet ik een kopje thee voor hem. Dat hij me spannend vindt besef ik wel, ik heb altijd wat te vertellen, en geen week in mijn leven verloopt zonder slag of stoot.

Mijn verhalen zijn voor hem een sleutel naar het vervolg op onze jongere jaren, zij het dat ik nu de enige van ons tweeen ben die erin placht te existeren Vandaag zal Henk mijn redder in nood zijn, de ravage in Sellingen is immers niet te overzien. Mijn zorgenkindje staat op camping "De Barkhoorn", gelegen aan de rand van het mooie lintdorp Sellingen, helemaal in Oost-Groningen, vlakbij de Duitse grens.

Ik had de oude, maar goed onderhouden caravan gekocht in de vroege zomer van , voor het luttele bedrag van euro. Met mijn kinderen woonde ik indertijd in de Randstad, maar ik had een verschrikkelijke heimwee naar mijn mooie, rustige Groningen, en zo'n stacaravan, echt helemaal van mij, zou ons hier onderdak verschaffen en vooral reden om regelmatig de rit naar het Noorden te wagen. Zonder al te veel problemen had het aluminium huisje jarenlang de zwaarste elementen getrotseerd, maar dit jaar bleek de waterleiding de Siberische omstandigheden van de afgelopen winter niet overleefd te hebben.

Een fractie nadat ik de hoofdkraan open had gezet was het water mijn keukentje binnen gespoten, en ook aan de buitenkant, langs de wanden en onder de vloer bleken zich ware watervallen te hebben ontwikkeld. Het hoeft geen betoog dat ik de hoofdkraan snel weer had dichtgedraaid om meteen daarop paniekerig mijn zomerhuisje door de stuiteren teneinde de gesprongen buizen en andere materiaalblessures te lokaliseren.

Nou ben ik niet technisch. Op het gebied van klussen ben ik een ouderwetse muts, zo'n prototype spierballoos trutje als common in de vroege jaren zestig, dat bij voorkeur met de breipennen en de naaimachine plachtte te recreeren en haar ega de al dan niet noodzakelijke grovere activiteiten gunde. De buren waren toegestroomd toen ze mij ietwat beteuterd naast mijn gekwetste stulp hadden zien staan.

En Ad en Leentje naast jou hebben de hele vloer moeten vernieuwen De ogen van Jantje sperden opeens zich wijd open, alsof ze in een fractie het ei van Columbus had ontdekt: En dat was niet voor niets geweest. Als ik de mannen optel met wie ik mijn caravan bezocht heb in de afgelopen jaren, dan schieten twee handen vol inmiddels tekort. Nu is het wel degelijk zo dat bijna al die mannen gewone, platonische wandelvrienden waren, maar dat konden de buren niet weten, en dat had beslist niet voor de laatste twee gegolden.

Mijn wangen gloeiden en ik draaide mijn ogen onwillekeurig en hulpeloos weg, in de richting van de caravan. Die is heel erg handig! De waterleiding was inactief omdat het campingseizoen nog niet geopend was, maar vanwege het fraaie weer waren er al volop buren toegestroomd om hun caravan te inspecteren en alvast wat straaltjes zon op te vangen.

Tejo schrok een beetje toen we innig omstrengeld het veld betraden en hij, in die positie, al die totaal onverwachte caravanbezitters nijver rond hun stulpje zag scharrelen. Wij waren met een totaal ander doel naar de camping afgereisd Maar hij maakte beleefd een praatje met de mij en daarmee ook hem enthousiast begroetende buurman van twee caravans verderop terwijl ik klef en trots, maar ook wel een beetje beschaamd tegen zijn borst hing.

Beschaamd omdat ik besefte dat men mij het seizoen ervoor ostentatief hand in hand met een andere Verloofde over de camping had zien slenteren Binnen in de caravan ontstak ik het oude gaskacheltje dat meteen gezellig begon te knetteren en te gonzen. Ik reconstrueerde de rondzit door de zittingen en kussens die vanwege de ventilatie wat uit elkaar waren geschoven weer op hun plaats te duwen, en binnen tien minuten was het gezellig, warm en knus En toen we een uur later met verwarde haren, rode wangen en een wat klunzig zwaaien de buren "Tot ziens!

Twijfelaartje, deel 3 Ik trok mijn voeten los, draaide me om en murmelde: Dat is niet goed. Vincent grinnikte en trok aan mijn haren. Jij bent de gast, ik ben hier de baas en ik bepaal wat hier gebeurt.

In een vergelijkbare situatie had ik Vincent nog niet meegemaakt, maar hij voelde geen enkele verbale gene naar mij toe, en als ik hem op zijn woord had moeten geloven was zijn "sexdrive" zoals hij het noemde van een respectabel kaliber. Maar ik had amper kunnen vermoeden dat mijn leuke praatmaatje zijn lusten ook op mij zou willen botvieren, en ik moet de lezer bekennen dat ik er ergens de lol nog wel van in kon zien ook Het werd ook geen rustige nacht.

De halve nacht was ik bezig hem van het lijf te houden en ik moet eerlijk bekennen dat het een erg leuk spelletje was. Af en toe dommelde ik een beetje in slaap en op een gegeven moment werd ik dan toch weer wakker gemaakt door wat onrustige bewegingen of acties van Vincent. Het was opwindend en gezellig tegelijkertijd, maar ik had me voorgenomen nooit te zwichten voor seks met een toevallige loge, hoe vertrouwd, stoer, welriekend, lief of van wat dies meer zij hij ook zou zijn Ooit was ik mijn vlees te zwak geweest en dat was me achteraf zeer slecht bevallen.

Ik voelde me vies, goedkoop en besmeurd, hoewel ik daar niet echt een reden voor had. Maar het is verdorie niet niks zeg, waar je samen mee bezig bent, het is toch totaal iets anders dan het wegwerken van een broodje kaas, laten we wel wezen Je wilt gewoon scoren!

Komop, we moeten er morgen op tijd uit, slapen nu!! Diep vanbinnen wil ik namelijk vereerd en geprezen worden, al is het alleen maar met woorden. Stiekem vind ik het lekker om een beetje begeerd te worden en de boot af te houden. Mij bekroop het gevoel dat ik een hitsig opblaasbootje opzij zat te duwen in plaats van een luxe jacht. En met hen ga ik ook niet naar bed. Ik zie me al bezig zeg Waarom zou ik het met jou wel doen?

En stel dat hij me dat zou hebben toegedicht Ik moet deemoedig bekennen dat die kans aanwezig zou zijn geweest. Maar zeker weten doe ik dat niet, iets dergelijks is mij nimmer overkomen. Ik ben een heel gewone vrouw immers En in de late ochtend smeerde ik boterhammen voor hem, die ik op zijn verzoek bestrooide met pure hagelslag. Hij leek zich toch een beetje ongemakkelijk te voelen.

Ik heb toch misbruik gemaakt van je gastvrijheid Waarom kan ik niet gewoon gezellig met je knuffelen en verder niks Wat ik mij ineens, volkomen onwillekeurig realiseerde was de hypocrisie van het etaleren van een bepaalde teleurstelling in hem, ik besefte immers dondersgoed dat zijn vrijpostigheid mij op geen enkele manier had geshockeerd, integendeel En weet je waarom?

Omdat ik graag de lusten van mannen opwek. En als dat niet gebeurt word ik erg onzeker! We hadden afscheid genomen met een droge kus op de mond, alsof we niet samen in mijn twijfelaartje hadden liggen spartelen. En terwijl ik de blauwe kringen onder mijn ogen aantipte met concealer prees ik mezelf gelukkig een vrouw te zijn.

Of ik me wel of niet of gedeeltelijk over geef aan lichamelijke geneugten, mijn gedrag wordt geaccepteerd! Of ik nou teleurstelling veins, of ruiterlijk toe geef zelfs content te zijn met mannelijke lustetalering Mannen doen het nooit goed. Zwijnen, walgelijke seksaddicts zijn het, en als ze zich niet als beesten gedragen bestempelen we ze al gauw als watjes, mietjes, angsthazen of impotente zielepieten Slaperig zwevelde ik die dag door, slechts een beetje piekerend over mijn sexappeal.

Leuk en aardig, tja Onvolprezen wil ik zijn in de ogen van mijn bedgenoot, voor minder gaat de zon niet op. En die nacht, alleen in mijn twijfelaartje laafde ik mij aan de geur van Vincent. Blij met de ontsnapte feromen om mij heen viel ik in slaap, oude, zoete meisjesdromen dromend. Onweerstaanbaar, dat was ik! Een kinderhand is gauw gevuld Twijfelaartje deel 2 Mijn verbaasde vingers trokken zich met tegenzin, maar ijlings terug toen mijn ratio in een klap mijn mistige roezigheid wegmaaide en ik mij in een fractie realiseerde dat hier toch echt mijn goede praatmaat Vincent naast mij in bed lag, een op het gebied van onbeminde vrouwen helaas erg foute man Instinctief draaide ik mijn rug naar hem toe en knorde geluidjes teneinde hem mee te geven dat ik wel degelijk in slaap aan het vallen was.

Maar het was al te laat. Vinc smakte inmiddels bijtkusjes in mijn hals en ik voelde zijn warme handen onder mijn T-shirt over mijn buik glijden en omhoog naar mijn borsten Wat mijn ratio zich verbijsterd realiseerde was slechts dat mijn lichaam op geen enkele manier protesteerde toen zijn vingers stevig en zacht tegelijkertijd in mijn tepels knepen. Toen hij mij op mijn rug wentelde, een been over me heen sloeg en met zijn lippen en tanden mijn mond binnen drong kon ik niet anders doen dan meegaan En zo bevond ik mij enige minuten later in een innige natte tongzoensessie met mijn goede en spiernaakte en zo te voelen inmiddels op springen staande vriend Vincent En ik realiseerde me tevens dat deze gezamenlijke activiteit nou niet bepaald bevorderlijk zou werken betreffende onze vriendschap in de toekomst en in het algemeen Hij rolde zich amechtig op zijn rug, ik stapte over hem heen, en daalde af naar het toilet.

Zittend op de zwarte bril gniffelde ik een beetje voor me uit, me nog steeds verbazend en zelfs verkneukelend over de volkomen angstloosheid van mijn vege lijf. Over de gewiekste doelgerichtheid van vriend Vinc Over het feit dat ik totaal niet boos op hem was Over mijn zin weer lekker naast hem te kruipen, zijn nek vast te pakken, hem in zijn lippen te bijten, mijn benen om hem heen te slaan, en Uitgerekend de activiteiten die als een erotische film mijn brein overmeesterden moest ik vooral laten Toen ik het slaapkamertje binnen sloop zag ik Vincent's grote ogen oplichten in het naar binnen kierende maanlicht.

Ik stapte weer over hem heen, trok de gordijntjes nog wat dichter naar elkaar toe en liet me naast hem zakken, op mijn rechterzij, mijn gezicht naar hem toe. Hij greep mijn handen en kneep in mijn vingers en ik lachte. Onze vriendschap gaat hieraan kapot, en je weet het: Wij zijn gewoon vrienden.

Wat had hij een gelijk! Nog geen twee maanden geleden dacht ik een Lief te hebben, en een half jaar voor hem leek weer een ander mijn Liefde Weg waren ze, eerst de een, toen de ander.

Een "adresje", dat was ik geweest voor hen, meer niet Dit gaat fout zo! Twijfelaartje, deel 1 Gisterennacht had ik een man naast me liggen. Heel erg dicht naast me, in mijn twijfelaartje. Een best lekkere man, hij rook fantastisch, en zijn borst bleek zomaar de juiste hoeveelheid haar te bezitten. Hij trok me tegen zich aan, en daar lag ik, inenen dromerig met mijn wang tegen die verrukkelijke overgang tussen hals en schouder.

Aangenaam verrast was ik, deze bijna onweerstaanbare mengeling van zon, knus hout en eerlijk mannenzweet had ik niet verwacht bij hem Ik ken hem al veel langer dan vandaag, je zou kunnen zeggen dat hij in bepaalde opzichten een soulmate is, maar bijzonder vaak zien we elkaar niet, aangezien hij in het Westen des lands woont en ik in het Noorden.

Op het ogenblik zit hij in Wildervank iets engs te doen op het gebied van emotioneel lichaamswerk, indianen en sjamanen met het doel zichzelf wat dichter bij zijn kern te manoeuvreren.. Vandaar ook dat hij bij me voor de deur stond: Een nadeel is dat mijn huis erg klein is, en een op enige privacy geënsceneerde logeerplaats heb ik eigenlijk niet.

Iedere hier incidenteel overnachtende is gedoemd zich ten ruste te leggen naast mij, in mijn zelfgetimmerde twijfelaartje. Kieskeurigheid moet ik betrachten teneinde mezelf en betreffende loge een plezierige en rustgevende nacht te garanderen. Het was fijn om Vincent weer te zien. Om half acht in de avond stond hij op mijn stoep met een vrolijke bos tulpen in de ene en een goed gevulde sporttas in de andere hand en hij had al gegeten ook. Na de lange autorit wenste hij vooral eerst te wandelen en ik reed met hem naar het prachtige Noorderplantsoen waar we heuveltje-op heuveltje-af kuierden in het zachte avondlicht, wederwaardigheden uitwisselend, betreffende mijn treurig verlopen liefdes en mijn nieuwe werk, en zijn seksuele escapades en behoefte aan harmonie.

Het viel me op dat ik ondanks mijn geringe lengte en mijn behakte lenteschoentjes minder moeite met het traject had dan hij. Eenmaal thuis ging ik moederlijk met de frisdrank en de koffie rond, maande vervolgens mijn kroost naar bed en schonk bellen rose in voor mijn mannelijke gast en mijzelf.

Ach nee Vinc, jij mag er een nemen hoor, maar ik doe het toch liever niet, morgen moet ik gewoon functioneren zeg.

Wat voor effect geeft het eigenlijk? Het zijn maar hele kleine pilletjes hoor! Jij doet maar wat je niet laten kunt.. Om half een besloot ik dat we maar eens naar bed moesten gaan. Ik blies de kaarsen uit, zette de lege glazen op het aanrecht, poetste mijn tanden, ontkleedde me, trok mijn slaap-shirt aan en kroop in bed, me inmiddels slaperig verheugend op de platonische maar lekker wel mannelijke knussigheid van Vincent Even later voelde ik zijn lijf naast mijn glijden.

Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was sloeg hij een arm over me heen en drukte zich wat tegen me aan. En toen ik onwillekeurig mijn vingertoppen lichtjes langs zijn rug liet vlinderen voelde ik hele lieve kleine haartjes, waarschijnlijk onzichtbaar, maar onverwacht schattig donzend tegen mijn zich even verbaasd opensperrende poriën.. Film-noir Wat gebeurt er met een vrouw die er op een wrede manier achter komt dat degene aan wie ze haar hart heeft geschonken haar niet meer bemint?

Maar de werkelijkheid openbaart zich, en hoe stijf ze haar oogleden ook op elkaar probeert te persen, ooit kan ze niet anders dan ze openen en dan verschijnt meedogenloos de onontkoombare hel van uitgekristalliseerde vernedering, machteloosheid en peilloos verdriet. Wat doet een vrouw die weggesmeten wordt als een nog brandende peuk uit een auto? Er zit wat in.

Er is nauwelijks een middenweg. Als je meteen een nieuwe meneer je hol in sleept ben je een slettebak, want samen ben je uiteindelijk kansloos, en dat weet je Een kleine periode koos ik, onwillekeurig, de tweede optie. Het sletje in mij ontpopte zich. Ik weet niet hoeveel slachtoffers jij gemaakt hebt, foute man, maar ik ben heel even misschien wel gevaarlijker geweest dan jij.

Het was zo gemakkelijk, ik draaide er mijn pink niet voor om mannen te verzamelen via chatsites, of gewoon, in het dagelijkse leven Ze kostten me amper tijd, maar ik legde gevoelloos beslag op hun wezen, gewetenloos haast, in een soort roes Het waren wel stuk voor stuk de dominante haantjes die in de loop van een gesprek over seks begonnen te zeuren.

Kom maar hier, ik zal je leren wat seks is!! En ik lokte hen naar een of ander cafe, of een Mac ergens langs de snelweg op een tijdstip dat de kinderen sliepen, of mij anderszins niet nodig hadden.

Daar kreeg de hunk wat hij verdiende.. Geen seks, maar een Goed Gesprek en aan het einde van de sessie drukte ik me tegen hem aan en bezegelde de sprankelende ontmoeting met een duizelingwekkende tongzoen. Meer zou hij niet krijgen, nooit, maar ik was de enige die dat in volle zekerheid besefte Ik gaf hem die zoen en verdween in de mist.

Wat er tussen hen en mij was is te onschuldig en te kortstondig om harten te vermorzelen Ja toch foute man? Het was een bizarre periode, die hooguit een paar weken van mijn leven vertolkte in een hilarische, maar onvermijdelijk wrede film-noir. Waarin een donkere krocht die zich mijn hele bestaan tot dan toe steels verborgen had gehouden in een uithoek van mijn ziel zich even onverhoeds als onversaagd manifesteerde.

Zoals de duivel betaamt. Hoe overleeft een vrouw, hoe overleeft een man een zwaar gebroken hart? Ik zou er geen eensluidend antwoord op durven geven. Wel besef ik deemoedig ik dat het een mens niet te vaak moet overkomen. Want als deze amper serieus genomen vorm van diep verdriet je keer op keer treft zal hij je nekken, of je verharden tot een wassen kloon.

Een geniale acteur in een zelf-geregisseerde film-noir Spoedoperatie Gisterenavond lag ik op de operatietafel. De hele week al had ik een verschrikkelijke pijn bij m'n Gisterenochtend besloot ik er toch maar eens een spiegeltje bij te halen, want het voelde "daar" zo raar Wat ik zag was meer dan verschrikkelijk!!!! Ik zal jullie de details besparen, maar het leek op een paarse biljartbal met frutseltjes, ik kon wel gillen!!

Mijn huisarts was "helaas vandaag niet aanwezig.. Ik besloot het allemaal nog maar even aan te zien, maar aan het eind van de middag kon ik nauwelijks meer lopen, laat staan zitten, en nadat ik met de kinderen de avonddis had genuttigd en mijn zeventienjarige dochter de opdracht had gegeven alles zo'n beetje in 't gareel te houden spoedde ik mij op een bil achter 't stuur van mijn Starletje naar de Spoedeisende hulp van het UMCG.

Jankend en bibberend sleepte ik me naar de balie, ".. Er was toevallig ook nog net een team van TV-Noord bezig met het op het gevoelige celluloid vastleggen van mensen in lichamelijke nood. Ik wil niet met m'n kont op TV..

Alle lof voor het UMCG! Iedereen was zo lief voor me: De jonge, vrolijke dokter en de co-assistente met de paardenstaart die mij drie venijnige verdovingsprikken mocht toedienen en onder toezicht van de lachende arts het scalpel mocht hanteren..

Zet het mes er maar flink in! Ik voelde geen pijn meer en wist dat ik verlost zou worden van het gezwel: Een "getromboseerde aambei" die er al jaren moet hebben gewoekerd, en die zich net, die dag, een weg naar buiten had gedrongen. Het bleek een enorm ding te zijn, want de japen die de assistente opgedragen kreeg te zetten werden groter en groter, en ik voelde een steeds driftiger en dieper gelepel van haar vingers..

De wond moet open blijven vanwege allerlei restellende die er in de loop van de tijd nog uit moet, ik werd dus niet gehecht. Maar dat is eigenlijk juist heel gunstig, want dan komt de troep er snel allemaal uit! Volgende week kijken we hoe het ermee is! Blij toerde ik naar huis, nog lekker verdoofd, ongedwongen soppend in mijn bilverband.

En daar zit ik nu, met mijn opengesneden bilspleet waar ik beslist niet naar durf te kijken. En boven huilt mijn dochter, omdat ze vanavond niet uit mag Het leven gaat gewoon door.. Het dilemma van een vrouw Als vrouw heb ik geen problemen met seks. Dat is een zegen, want ik ben inmiddels tien jaar single, en tussen en heb ik geleefd als een non. Wie dit van mij verneemt slaat stijl achterover, vooral wanneer betreffende toehoorder een man is is de verbijstering zo groot dat ze neigt een verbinding aan te gaan met absoluut ongeloof.

Je hebt toch ook zo je normale lichamelijke behoeftes?? En ja hoor, ik ben een mens van vlees en bloed, met normale menselijke behoeften. Als ik honger heb wil ik eten, als ik dorst heb wil ik drinken, en als ik behoefte heb aan intimiteit wil ik een mens tegen me aan voelen.

Maar als ik geen man "heb", als er geen object is, heb ik geen behoefte aan seks. Dan vergeet ik het gewoon, er valt immers niks te seksen. Dan knuffel ik mijn kinderen, mijn vriendinnen, de hamster, de oppashond, en weet ik wie allemaal nog meer, maar ik vergeet gewoon de seks. Vriendinnen van mij ervaren dat overigens niet allemaal zo, dus ik durf dan ook niet te beweren dat dit iets "typisch vrouwelijk" is, maar ik bezit deze heerlijk geruststellende eigenschap, en daar ben ik erg blij mee.

In opperde mijn puberzoon dat ik toch maar eens een man moest gaan zoeken. Hij vond het ronduit zielig, mijn "vriendloosheid" en hij schaamde zich zijn ogen uit zijn kop, met zo'n ostentatief indrogende singlemuurbloem als moeder. Enigszins schoorvoetend schreef ik mij in bij een datingsite, en liet de keuze aan mijn zoon over.

Een vrolijke, stralende, gebruinde kale man met spierwitte tanden van 51 was het resultaat van zijn zoektocht. Het leek meteen een groot succes te worden, want zoon's idool reageerde uitermate enthousiast op mijn eerste blijk van belangstelling in de vorm van een interesseberichtje: De man had een heerlijke stem Om een lang verhaal kort te maken: Na het verorberen van een tongstrelende lunch begeleidde mijn tafelgenoot me galant naar mijn Starletje, posteerde mij tussen zichzelf en mijn nog ongeopende portier, wurmde zijn tong bij me naar binnen en ging in mijn mond tekeer alsof hij de hele lunch terug wilde lepelen.

Als een opblaaspop stond ik daar, volkomen verstijft van schrik, met zo'n opengetuit o-mondje, tot hij keihard in mijn borsten begon te knijpen en ik besefte dat deze blijkbaar moderne vorm van etiquette mij toch wel erg rauw op mijn dak viel Ik wrikte en kronkelde me verontschuldigend naar beneden, opende het portier, propte mezelf onderwijl wat excuses en bedankjes mompelend naar binnen, en stoof weg Na hem volgden er meerdere dates, beticht mij nimmer een angsthaas te zijn.

Date twee klopte me aardig wat geld uit de zakken, maar ik was er toch zelf bij geweest, stomstom, weer wat geleerd. Date drie had een mannenprobleem waarvoor hij al vijfentwintig jaar bij de psychiater liep, en door hem ben ik gaan beseffen hoe gemakkelijk ik het toch heb als vrouw.

In bed hoef ik niet te presteren. Toen hij mij zijn kwaal opbiechtte was mijn directe reactie: Oooooh, ik zou gestraft worden voor mijn inhumane, verdorven inborst Later, veel later, na een maandendurende datestop ontmoette ik een erg mooie man, met wie ik een kleine twee maanden zielsgelukkig ben geweest.

De in het begin zo enthousiaste, onuitputtelijke, liefdevolle, complimenteuze jonge God was getransformeerd in een slome, norse, overgestructureerde, klagerige workaholic. En dat niet alleen, hij werd dominant. Zijn wil was wet, en ik kwam niet meer aan bod. Als we elkaar zagen was hij kil en gehaast. Toen een vriendin van mij hem ontdekte op match4me en ik hem daarop in tranen ter verantwoording riep maakte hij het uit..

Mijn verdriet was ondragelijk, wekenlang was ik amper in staat te functioneren, als moeder en docente moest ik alle zeilen bijzetten om het leven van mijn eigen kroost en andermans bloedjes enigszins in goede banen te leiden.. Niet veel later kwam ik in contact met een eveneens erg tot de verbeelding sprekende, zeer humorvolle meneer uit het zuiden des lands. En alsof ik geen recentelijk opgelopen trauma te verwerken had was ik blij en vrolijk en vlinderig als een voor de allereerste keer echt verliefde puber, opnieuw honderd procent bereid samen met hem tweehonderd te worden om na een veelbelovende start ook van hem na een maand of twee meedogenloos mijn conge te krijgen Nog steeds kan ik ook maar enigszins bevatten wat de heren heeft doen besluiten mij voor het leven lang te schorsen.

Snuivend, vol wantrouwen doorscrol ik inmiddels weer de profielen van mannen tussen de 40 en de 55 jaar. Golfende, wintersportende, reizende, duikende mannen, die allemaal op zoek zijn naar een Dame, of een Meisje. De meest bizarre eisen worden er aan ons vrouwen gesteld. Veel gezeik over rugzakken, en het leven op orde hebben. Alsof we programmeerbaar zijn Ik verdenk bovendien sommige knappe heren ervan maar wat te consumeren, in plaats van serieus toe te werken naar een Liefde.

Ik laveer nu wat rond in het wankelige stadium waarin een vrouw zich er grimmig van vergewist dat aantrekkelijke mannen vooral op seks uit zijn.

Met zoveel mogelijk vrouwen. Dat is genetisch bepaald. Als ik vanavond seks wil kan ik dat zo krijgen. Maar ik wil niet meer. En ik wil ook niet golfen en skien, en reizen, en zeilen. Ooit wenste ik mij toch heus een man met ballen De engeltjes van de dag Er zijn van die dagen dat alles tegen zit, wat je ook doet. Meestal begint dat al bij het opstaan, of vlak erna.

Gisteren had ik overigens niet het gevoel dat het een emotioneel zware dag zou worden. Okay, wakker worden in een ongemakkelijke houding met een tenniselleboog onder je ribben bezorgt een mens nou niet direct een gevoel van volledig lichamelijk welbehagen, maar ik heb voor hetere vuren gestaan en een kniesoor die daardoor het ochtendlicht totaal verwenst.

Tandenpoetsen met links is best te doen, even onder douche, de bijna hete straal op de elleboog, en ik kon er alweer aardig tegen. Vriendelijk waren mijn kinderen niet, gisterenochtend. De oudste was te laat uit bed en gaf mij daarvan de schuld, de middelste flipte volledig toen bleek dat het aluminiumfolie om de bammen in vers te houden op was en de jongste had last van zijn kleine teentje en was daardoor per definitie al niet te pruimen. Ach, op het werk waren er geen ongeregeldheden, maar het liep gewoon allemaal niet.

Ongeïnteresseerde leerlingen, mopperende collega's, toiletten die bezet bleken als ik de kans had me een paar seconde terug te trekken, een onverwacht geplunderd gebleken banksaldo, een kras op mijn trouwe Starletje en een diepe fronsrimpel in mijn achteruitkijkspiegel Eenmaal thuis bleken de pubers lamlendig tegen de bank aan te hangen en het eerste wat ik hoorde toen ik de zooi in de keuken bezag was: In de auto barstte ik zomaar in tranen uit.

gluren naar sex extreem hard neuken